ม่สามารถแม้แต่จะเคลื่อนไหวเลือดในร่างกายได้
“ค่ายกลผนึกขนาดใหญ่!?”
“ค่ายกลนี่ผนึกอณูแห่งชีวิตของฉันไปแล้ว!”
ผู้ปลุกพลังคนหนึ่งอุทานออกมาด้วยใบหน้าซีดเผือด
ผู้ปลุกพลังอีกคนหนึ่งก็หวาดผวาเช่นดัน “ปฐมวิญญาณของฉันก็ถูกผนึกเหมือนกัน ตอบโต้ไม่ได้เลย!”
เมื่อมาจนถึงจุดนี้แล้ว ไม่ว่าทั้งสองจะโง่เขาเพียงใดก็ยังเข้าใจดีว่าสถานที่แห่งนี้นั้นไม่เหมือนที่ไหน ๆ
ไม่ต้องสงสัยเลย!
หากมันเป็นสถานที่ธรรมดาทั่วไป มันจะมีผลึกแก้วนิรันดร์กระจัดกระจายอยู่บนพื้นโดยไม่มีใครมาหยิบไปได้อย่างไรกัน
เมื่อบางสิ่งผิดแปลกไป ที่นั่นจะต้องมีตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวอยู่อย่างแน่นอน น่าเสียดายที่ทั้งสองมัวแต่ตื่นตากับผลึกแก้วนิรันดร์จำนวนมากในตอนแรก มากเสียจนลืมความผิดปกติไป
เมื่อมองย้อนกลับไปในตอนนี้ แม้ว่าจะเสียใจ มันก็สายเกินไปแล้ว
กลิ่นอายการสังหารหมู่แผ่ซ่านออกมา และท่ามกลางสายตาอันสิ้นหวังของทั้งสอง พลังอันยิ่งใหญ่ถูกปลดปล่อยออกมา พวกเขาไม่มีแม้แต่กำลังที่จะหลบหนีและถูกทำลายกลายเป็นผุยผงในทันที
เลือดมากมายสาดกระเซ็นลงไปบนแท่น
และแล้วค่ายกลขนาดใหญ่ก็ค่อย ๆ ยุบลง
กระแสอณูแห่งชีวิตปั่นป่วนพลันเงียบสงบ
ไม่นานหลังจากนั้น กระแสห้วงอากาศแปรปรวนก็ระเบิด รอยแยกหนึ่งปรากฏขึ้น ก่อนร่างที่ปกคลุมไปด้วยแสงสีทองสว่างไสวจะเดินออกมาจากมัน ทำให้ห้วงมิติตรงหน้าเขาบิดเบี้ยวไปราวกับบุคคลต้องห้าม
ร่างนั้นมองไปที่แท่นขนาดใหญ่ หลังจากที่ยืน
