นอกจากนั้น ระดับต่อไปของดวงดาวเองก็มีจำนวนเท่ากับ 365 วันด้วย
“นี่… หรือว่า…”
สีหน้าของฉู่โม่วเปลี่ยนไป เขาทำใจเชื่อไม่ลง แต่ในแววตาก็มีความประหลาดใจอยู่
ถ้า… ถ้ามันเป็นไปอย่างที่เขาคาดเดาจริง ๆ บางที…
ตู้ม!
ตอนที่ฉู่โม่วคิดเช่นนั้น อีกาสุริยันก็ส่งเสียงร้องในทันใด แล้วดวงดาวนับไม่ถ้วนก็สั่นสะท้าน รัศมีของอสูรนับหมื่นเอ่อล้นมาจากมัน และแต่ละตัวถึงกับคำรามขึ้นไปบนท้องฟ้าราวกับจะระเบิดโลกทั้งใบ
และในขณะเดียวกัน
ท่ามกลางท้องฟ้าอันมืดมิดเบื้องหน้าของฉู่โม่ว ดวงดาวทั้งหลายไม่ว่าจะสว่างหรือมืดมัวก็ระเบิดแสงสว่างจ้า แสงไร้ที่เปรียบส่องประกายเกิดเป็นกระแสหมุนวน แล้วควบแน่นกลายเป็นดวงดาวที่สว่างไสวที่สุด
ด้วยการปรากฏของดาวดวงนี้
อสูรนับหมื่นต่างโค้งคำนับและส่งเสียงอีกครั้ง
แต่คราวนี้ ฉู่โม่วได้ยินแววความคาดหวัง ดูเหมือนว่าพวกมันกำลังรออะไรบางอย่าง
พวกมันรออะไรกันอยู่นะ?
แล้วฉู่โม่วก็ได้รับคำตอบอย่างรวดเร็ว
เขารู้สึกว่าดวงดาวเหล่านั้นมีความสัมพันธ์บางอย่างกับตัวเอง… ไม่สิ คงเป็นภาพลวงตาอีกาสุริยันในร่างกายของเขามากกว่า
ชายหนุ่มสัมผัสได้ว่าดวงดาวเหล่านี้มีต้นกำเนิดเหมือนกับเขา ราวกับบัลลังก์ที่รอเขาไปนั่งประจำตำแหน่ง
ทันใดนั้น… เขาก็เข้าใจความหมายเป็นอย่างดี
“อสูรนับหมื่นก้มศีรษะลง และจักรพรรดิอสูรกลับมาสู่บัลลังก์”
“งั้น…”
“ตอนนี้ที่ฉันต้องทำก็คือฝังพลังเข้าไปในดาวดวงพวกนั้นเหรอ?”
ฉู่โม่วคิด
