ยเป็นผู้ไร้เทียมทานต่อทุกสรรพสิ่งได้’
ฉู่โม่วเริ่มทำความเข้าใจ ขณะที่เกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นในร่างกายทันที
พลังแห่งกฎเกณฑ์อันลึกลับก่อตัวขึ้น ในห้วงอากาศมีดอกไม้ศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากผลิบาน เสียงสวรรค์ดังกึกก้องในท้องฟ้าราวกับว่าฟ้าดินกำลังเฉลิมฉลอง
…
ระหว่างที่ฉู่โม่วยังคงฝึกฝน
อีกด้านหนึ่งเวลาเดียวกัน… ในแดนบรรพชนของเผ่าพันธุ์เมดูซ่า
ทันทีที่จักรพรรดิเทวะยุทธ์ชรากลับมาที่นี่ เขาก็เข้าไปยังตำหนักแห่งหนึ่งทันที
“ท่านบรรพชน!”
หลังจากที่จักรพรรดิเทวะยุทธ์ชราเข้ามาข้างใน เขาก็คุกเข่าลงบนพื้นและตะโกนลั่นทันที
“เซียวสื่อซาน มาหาฉันมีอะไรหรือ?”
ข้างในตำหนักมีชายชราคนหนึ่งนั่งอยู่บนเตียงเมฆ เมื่อเห็นอีกคนเข้ามา เขาก็ลืมตาขึ้นและกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
“ผมอยากจะขออาวุธประจำตระกูลเราไปใช้ครับ”
“โอ้?”
ทันทีที่เขาพูดเช่นนั้น ชายชราบนเตียงเมฆก็ชะงักงันและเบิกตาโพลงโดยไม่รู้ตัว
เขามองชายชราที่คุกเข่าอยู่บนพื้นและกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “เกิดอะไรขึ้น ถึงขั้นต้องมาขอใช้สมบัติประจำตระกูลเลยเหรอ?”
“ไม่นานมานี้ ในกลุ่มดาราจักรอสรพิษสวรรค์มีอัจฉริยะหนุ่มปริศนาคนหนึ่ง ไม่มีใครรู้ว่าเขามาจากไหน และมีเรื่องมากกว่านั้นอีกครับ”
“หลังจากที่ชายคนนั้นก้าวเข้าสู่ขั้นราชันย์เทวะยุทธ์ เขาก็ก่อเรื่องใหญ่โตขึ้นในอาณาจักรจันทราสีเลือด ปล้นแดนบรรพชน และสังหารบรรพชนของอาณาจักรจันทราสีเลือดด้วยครับ”
“ที่สำคัญกว่านั