าไปใกล้ ผู้ปลุกพลังในเกราะทองคำทั้งสองก็ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง แล้วดวงตาก็เริ่มเคลื่อนไหว พวกเขาจ้องมองไปยังชายชราและกล่าวอย่างเคร่งขรึม “ที่เก็บอาวุธนี้สำคัญมาก ห้ามบุกรุก!”
“ฉันได้รับอนุญาตจากบรรพชนให้นำมันไปใช้แล้ว เชิญพวกคุณตรวจสอบได้เลย”
ชายชรารีบอธิบาย
เมื่อได้ยินคำพูดนั้น สีหน้าของผู้ปลุกพลังเกราะทองคำทั้งสองก็ยังคงสงบนิ่ง แต่หลังจากนั้นไม่กี่อึดใจ สีหน้าของพวกเขาก็อ่อนโยนลง “ในเมื่อได้รับอนุญาตจากบรรพชนแล้ว โปรดเข้าไปผ่านประตูนี้ ห้ามงัดแงะหรือทำลายสมบัติ และอย่าคิดที่จะนำมันออกไปจากตำหนัก!”
“ฉันเข้าใจแล้ว ขอบคุณทั้งสองคนมาก”
ชายชราพยักหน้าเบา ๆ
หลังจากนั้น ผู้ปลุกพลังในชุดเกราะสีทองก็กลับไปประจำที่อีกครั้ง แล้วการเคลื่อนไหวในดวงตาก็หายไปราวกับหุ่นเชิด
และ…ผู้ปลุกพลังในชุดเกราะสีทองทั้งสองก็คือหุ่นเชิดจริง ๆ
มันเริ่มต้นมาตั้งแต่หลายล้านปีก่อน
ในตอนนั้น เผ่าพันธุ์เมดูซ่ายังอ่อนแอและเป็นได้แค่เผ่าพันธุ์ระดับกลาง บรรพชนของเผ่าเมดูซ่าได้ไปสำรวจเขตแดนลับแห่งหนึ่งกับพรรคพวกอีกมากกว่าสิบคน แต่ก็ต้องเผชิญหน้ากับหายนะมากมาย
มหาเทวะยุทธ์มากกว่าสิบคนต้องตายไปคนแล้วคนเล่า จึงเหลือเพียงบรรพชนของเผ่าพันธุ์ที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสและหลบหนีมาได้ แต่ก็ต้องสิ้นลมหายใจไปไม่นานหลังจากนั้น
แต่ตอนที่หลบหนีมา เขาได้นำสมบัติล้ำค่ามาด้วยสองชิ้น
ชิ้นแรกคือสมบัติประจำเผ่าพันธุ์ของเผ่าเมดูซ่า ซึ่ง
