“34,000 ล้านหินหยกครั้งที่หนึ่ง!”
“34,000 ล้านหินหยกครั้งที่สอง!”
…
ขณะที่ฉู่โม่วเสนอราคา 34,000 ล้านหินหยกนั้น ถึงแม้ผู้ปลุกพลังในขั้นจักรพรรดิเทวะยุทธ์จะต้องการแย่งมาให้ได้ แต่เพดานราคาที่เขาตั้งไว้นั้นก็ถึงขีดจำกัดแล้ว
ความไม่ยินยอมเกิดขึ้นในใจ แต่จากการได้ยินเสียงนับของตู่ลู่ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปมาอยู่หลายครั้ง ท้ายที่สุดเขาก็ถอนหายใจ ส่ายหน้าและยอมแพ้ในการประมูลนี้
“34,000 ล้านหินหยกครั้งที่สาม!”
“ยินดีด้วย ท่านหมายเลข 1086 ได้รับสมบัติชิ้นนี้ไปนะครับ!”
ตู่ลู่ทุบค้อนขนาดเล็กในมือเป็นสัญญาณบอกสิ้นสุดการประมูลในครั้งนี้
ภายในโถงประมูลเงียบสงัดลง
ทุกสายตาของผู้ปลุกพลังที่มาร่วมงานต่างมองไปยังฉู่โม่วด้วยความเห็นใจ
ต่อให้มีสมบัติชิ้นนี้แล้วมันจะทำไมกันนะ?
เขาจะสามารถใช้มันเอาตัวรอดจากเงื้อมมือของตูเจ๋อหลินได้งั้นเหรอ?
ยิ่งเขาลงมือทำอะไรตอนนี้ มันจะกลายเป็นการสูญเปล่าในภายภาคหน้าเอานะ
ไม่มีใครในที่นี้สงสัยสาเหตุที่ชายหนุ่มซื้อไปเลย
ฉู่โม่วเดินลงไปยังเวทีด้วยความสงบนิ่ง โดยไม่สนใจสายตาเหล่านั้น เขาส่งหินหยกให้แก่ตู่ลู่ ส่วนตู่ลู่ก็ส่งมอบกระบี่ผุพังให้กับฉู่โม่ว
วินาทีที่รับสมบัติชิ้นนั้นมาอยู่ในมือ ชายหนุ่มก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกโดยไม่มีเหตุผล และรู้สึกผ่อนคลายขึ้น
‘ในที่สุดก็ได้มันมาแล้ว’
ความสุขก่อตัวในใจของเขา จากนั้นก็กลับไปยังที่ของตนเอง
การประมูลดำเนินต่อไป ฉู่โม่วอยู่ที่นี่อี
