ป็นสมบัติยอดนิยม อย่างน้อย ๆ มันควรจะขายได้ในราคาสูงถึงแปดหมื่นล้านหินหยก ทว่าเพราะตูเจ๋อหลินผู้มีท่าทีหยิ่งผยอง เสนอราคา 25,000 ล้านหินหยก มันก็ทำเอาไม่มีใครกล้าต่อราคาเพิ่มแล้ว
สิ่งนี้มันแย่กว่าสิ่งที่พวกเขาคาดคะเนกันไว้เยอะเลย
‘เผ่าพันธุ์เมดูซ่านี่ช่างผยองเดชจริง ๆ!’
ตู่ลู่แอบต่อว่าอยู่ในใจ เขาอยากพูดอะไรสักอย่าง แต่หากเปิดปากพูดในตอนนี้ เกรงว่าเขาจะไม่มีโอกาสได้ปริปากอะไรอีกในอนาคต
ถึงแม้ว่าหอการค้าจูหยวนจะมีพลังมากและมีจักรพรรดิเทวะยุทธ์ดูแล แต่เมื่อเทียบกับเผ่าพันธุ์เมดูซ่าแล้ว พวกเขาก็แค่หนอนแมลงตัวเล็ก ๆ
หากอยากจะพูดอะไร ณ ตอนนี้ และมันเป็นการขัดกับตูเจ๋อหลิน เขาเกรงว่าพรุ่งนี้อาจจะไม่มีหอการค้าจูหยวนอยู่ในหน้าประวัติศาสตร์
“ไม่มีใครเสนอราคาเพิ่มหรือครับ?”
ตูเจ๋อหลินลุกขึ้นยืนแล้วหันมองแต่ละคนที่ไม่มีใครคิดจะพูดอะไรออกมา เขาอดไม่ได้ที่จะแสดงความพึงพอใจแล้วหันหน้าไปหาตู่ลู่เพื่อพูดต่อ “ท่านผู้อาวุโสตู่ลู่ ไม่มีใครต่อราคาเพิ่มแล้ว เพราะงั้นถึงเวลาสรุปได้เลยมั้ง…ฉันอยากจะรู้ผลแล้วว่า ท้ายที่สุด เพลิงเทวะสุริยันนี้จะตกเป็นของใคร!”
ขณะที่พูด เขาก็อดที่จะฉีกยิ้มไม่ได้
“เอ่อ…”
ตู่ลู่เปิดปาก ท้ายสุดก็พูดอย่างช่วยไม่ได้ “ในเมื่อไม่มีใครเสนอราคา เช่นนั้น เพลิงเทวะสุริยันนี้จะตกเป็นของ…”
“ฉันเสนอ 25,100 ล้านหินหยก!”
แต่ก่อนที่ตู่ลู่จะพูดจบ เสียงอีกเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมา
สิ้นเสียงลง ผู้