บทที่ 912 ความเกรี้ยวกราดของราชาแห่งราชวงศ์จันทราเลือด
หลังจากที่ฉู่โม่วจากไปแล้ว ไม่ถึงครึ่งวัน ร่างกว่าสิบร่างก็มุ่งหน้ามายังเขตแดนลับนี้
และเมื่อเขาเห็นสภาพของเขตแดนลับที่พังไม่มีชิ้นดี พวกเขาต่างก็ตกตะลึง
มันใช้เวลานานกว่าพวกเขาจะได้สติกลับมา
ทันทีหลังจากนั้น
เสียงร้องอันเกิดจากความไม่เชื่อในสายตาตนเองของชายที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาพวกเขาก็ดังขึ้น “นี่มัน…นี่มันเกิดอะไรขึ้น!”
เขาคือราชาแห่งราชวงศ์จันทราเลือดที่เร่งฝีเท้ากลับมา
ตั้งแต่ที่องค์ชายรองแห่งราชวงศ์ชางหลางตายลงไปในเขตแดนของอาณาจักรจันทราสีเลือด ถึงแม้ว่าเขาพยายามจะทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์ที่เลวร้ายที่สุดขึ้น ท้ายที่สุด สิ่งที่เขาไม่อยากเห็นมันก็มา
ราชวงศ์ชางหลางจัดกองกำลังขนาดใหญ่เข้ามาโจมตีพวกเขา และยิ่งเวลาผ่านไป ขอบเขตการต่อสู้ก็ยิ่งกว้างขวางขึ้นเรื่อย ๆ
ในท้ายที่สุด มันก็ถึงขั้นที่เขาต้องออกไปบัญชาการการรบที่แนวหน้าด้วยตนเอง
ด้วยความสาหัสของสถานการณ์ การบุกทะลวงของราชวงศ์ชางหลางเกินกว่าที่เขาจะควบคุมได้ ดังนั้นเขาจึงคิดจะติดต่อเพื่อเจรจากับราชาแห่งชางหลาง แต่ก่อนจะได้ทำเช่นนั้น เขาก็ได้ข่าวมาจากแนวหลัง เพราะงั้นเขาจึงรีบกลับมาที่นี่
ทว่าภาพที่อยู่ตรงหน้าเขามันช่างน่าเจ็บปวดเหลือเกิน
เขตแดนลับอันเป็นหัวใจสำคัญของราชวงศ์ถูกทำลายจนย่อยยับ บรรพชนถูกสังหาร ไหนจะราชันย์เทวะยุทธ์อีกหกคนที่ประจำการอยู่ที่นี่เองก็
