ย์สินในตัวฉัน แม้แต่ราชันย์เทวะยุทธ์ก็ไม่อาจจะเทียบเท่าได้แน่ ๆ!”
ฉู่โม่วคาดหวังไว้
เขานำเอาสมบัติทุกอย่างในนี้ใส่เข้าไปในมิติพกพา รวมถึงนำหญ้าวิญญาณกับเหล่าพืชวิญญาณต้นอื่น ๆ มาปลูกไว้ในโลกบนฝ่ามือด้วย จากนั้นก็ฝังวัตถุดิบศักดิ์สิทธิ์ลงไปในพื้นดินเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับรากฐานเส้นชีพจรดิน
รอจนกระทั่งทุกอย่างเสร็จสิ้น
ฉู่โม่วก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกแล้วออกจากที่นี่ไป
“ถึงเวลาหาคนต่อไปแล้ว!”
…
ที่มิติเหนือท้องฟ้า ชายชราที่มีใบหน้าแก่ชรากำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ไปพลางอาบแสงที่ส่องประกายลงมาจากท้องฟ้า
แสงสว่างที่เขาอาบอยู่นี่เป็นสมบัติศักดิ์สิทธิ์แห่งโลกและสวรรค์ที่ค่อนข้างแปลกประหลาดมากเลยทีเดียว แม้ว่ามันจะปรากฏให้เห็นบ่อยครั้ง แต่ปริมาณของมันก็มีไม่มากนัก ยามที่ใช้มันบ่มเพาะในแต่ละครั้ง จะได้พลังเพิ่มมาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
แต่หนึ่งในกระบวนการฝึกวิชาของเขานั้นจำเป็นต้องใช้แสงประหลาดนี้ และเขาก็ใช้เวลาอยู่กับการกระทำแบบนี้มาร่วมหมื่นปีแล้ว
วันเวลาผ่านมายาวนั้น…
แต่สำหรับราชันย์เทวะยุทธ์แล้ว ถึงแม้ว่าเวลานับหมื่นปีนี้จะถือเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานไม่ใช่น้อย แต่ก็ไม่ได้ยาวนานเกินไป เมื่อไหร่ที่เขาสำเร็จวิชานี้ มันก็คุ้มค่าที่จะยอมทุ่มทุน
ยิ่งไปกว่านั้น
วรยุทธ์ของเขานั้นเกือบจะสมบูรณ์แล้ว
อิงจากการคาดการณ์ของเขา อีกไม่กี่ร้อยปีเป็นอย่างมาก เขาจะต้องสำเร็จกระบวนท่าวิชานี้แน่นอน
ดังนั้นมันเลยท