นไปในท้องฟ้า หลังจากที่พบทิศทาง เขาก็รีบกลายร่างเป็นลำแสงและหายวับไปทันที
ไม่นานหลังจากนั้น แสงศักดิ์สิทธิ์ที่หลงเหลืออยู่ที่นี่ก็ค่อย ๆ จางหายไป
ห่างไกลออกไป ผู้ปลุกพลังไร้สำนักเหล่านั้นต่างก็มองดูภาพนี้และรู้ว่าผู้ปลุกพลังคนนั้นได้จากไปแล้ว พวกเขาได้แต่มองหน้ากันไปมา แล้วจึงมองเห็นสายตาที่มีความสุขบนใบหน้าของทุกคน
อันที่จริง การที่พวกเขายังอยู่ที่นี่เพื่อมองดูต่อไปนั้นอันตรายทีเดียว
จักรวาลนั้นกว้างใหญ่ไพศาล
มีผู้ปลุกพลังอยู่นับไม่ถ้วน…
ในหมู่คนเหล่านั้น มีผู้ปลุกพลังหลายคนที่มีนิสัยแตกต่างกัน บางทีแค่อารมณ์ไม่ดี พวกเขาก็อาจทำลายดาวเคราะห์สักดวงได้ทุกเมื่อ
และการเฝ้ามองการฝึกฝนของผู้อื่นนั้นก็เป็นเรื่องต้องห้ามยิ่งกว่า
หากเป็นผู้ปลุกพลังทั่วไป พวกเขาอาจจะถูกสังหารไปแล้วก็ได้
แต่คราวนี้ หลังจากที่เขาพัฒนาระดับขั้นสำเร็จ เขาก็ไม่ได้โจมตีแต่แค่จากไปทั้งอย่างนั้น สำหรับพวกเขา นี่ก็ถือว่าโชคดีมากแล้ว
“ผู้ปลุกพลังคนนั้นใจดีจริง ๆ!”
“เขาไม่สนใจเราเลยสักนิด!”
“เขาอาจจะมองพวกเราเป็นมดตัวเล็ก ๆ ที่ไม่สำคัญอะไรก็ได้ แต่นั่นก็ดีแล้วละ นอกจากจะปลอดภัยแล้ว พวกเรายังอาจจะได้โอกาสดีด้วย!”
ผู้คนมากมายถกเถียงกันด้วยท่าทีตื่นเต้น
และแล้ว… พวกเขาก็หยุดพูดคุยกัน และขับยานอวกาศตรงไปยังดาวเคราะห์รกร้างที่ฉู่โม่วเคยฝึกฝนอยู่ทันที
หลังจากที่เหล่าผู้ปลุกพลังเข้าไป เพราะพลังกฎเกณฑ์แห่งสวรรค์และโลกนับไม่ถ้ว
