องเขาจนแน่นหนา
โชคยังดีที่ตอนนี้…
แสงศักดิ์สิทธิ์เหมือนจะพบที่อยู่ใหม่แล้ว มันเปลี่ยนไปโถมเข้าใส่จิตวิญญาณปฐมกาลของเขา และเริ่มฝังตัวลงไปในจิตวิญญาณปฐมกาลนั้น
ภายใต้การฝังตัวของแสงศักดิ์สิทธิ์ จิตวิญญาณปฐมกาลของชายหนุ่มก็เริ่มเติบใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว
จิตวิญญาณปฐมกาลเริ่มแข็งแกร่งและหนาแน่นขึ้น แสงที่เติมเต็มก็ยิ่งอัดแน่นขึ้น ดูจากไกล ๆ ร่างของเขาไม่ต่างอะไรกับดวงตะวันที่กำลังเปล่งแสงเลย
ซุ่ม! ซุ่ม!
จิตวิญญาณปฐมกาลเริ่มเกิดการสั่นไหว และเปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากออกมา
ร่างสีทองนี้ค่อย ๆ นั่งขัดสมาธิด้วยความเงียบสงบและหนักแน่น หากมีผู้ปลุกพลังคนอื่นมาเห็นภาพตอนนี้ พวกเขาคงจะต้องคิดว่าจิตวิญญาณปฐมกาลนี้เป็นจักรพรรดิเทวะยุทธ์และกำลังทำการบูชาเป็นแน่แท้
ในท้ายที่สุด…
ไม่รู้ว่ามีแสงศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากขนาดไหนที่ถูกกลืนกินเข้าไป ฉู่โม่วรับรู้ได้ถึงจิตวิญญาณปฐมกาลของเขาที่ดูเหมือนจะถึงจุดลิมิตเหมือนกัน
ก่อนที่ชายหนุ่มจะได้เรียนรู้มันอย่างละเอียดถี่ถ้วน เขาก็ได้ยินเสียง ‘เปรี๊ยะ’ ที่ชัดเจนดังขึ้นมา
วินาทีต่อมา…
เขารู้สึกได้ถึงความโล่งใจจากจิตวิญญาณปฐมกาล ดวงตาของเขาลืมตาตื่นขึ้น ราวกับว่าเขาได้ทิ้งกายหยาบและโบยบินขึ้นไปยังสถานที่ที่สูงเอาเสียมาก ๆ เพื่อมองลงมาทั่วทั้งจักรวาล
ในมุมมองของเขา
ฉู่โม่วต้องตกใจเมื่อเขาพบว่าทั่วทั้งท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวนั้นเปลี่ยนแปลงไป จากแต่ก่อน ทุกสิ่งที
