บทที่ 875 เมื่อเวลามาถึง โลกและสวรรค์เกื้อหนุน
“ทลาย!”
เบื้องหน้าภูเขาที่ยิ่งใหญ่ อัจฉริยะหนุ่มเปล่งเสียงคำราม พร้อมกันนั้นก็ปลดปล่อยหมัดที่ร้ายกาจออกไปด้วย
ทันใดนั้น กำปั้นอันน่ากลัวที่ถูกปล่อยออกมาก็เปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์สว่างไสว ราวกับดวงตะวันที่ส่องประกาย อัดแน่นด้วยแสงที่ส่องประกาย ภาพมายาของสรวงสวรรค์และโลกอันกว้างใหญ่นับล้าน ๆ กิโลเมตรก็ถูกสร้างขึ้นและกดดันฉู่โม่วไว้ด้วยพลังที่ยากจะต้านทาน
สิ่งที่น่ากลัวจริง ๆ ก็คือ กำปั้นนี้มีพลังทำลายล้างสูงเฉกเช่นตะวันที่พุ่งลงมา
ยามที่มันถูกปลดปล่อยออกมา ทุกสายตาที่เฝ้ามองต่างก็ต้องหวั่นไหว
อย่างไรก็ตาม…
ผู้ปลุกพลังหนุ่มที่เป็นเป้าหมายของหมัดที่น่ากลัวนี้กลับไม่ได้แสดงท่าทีตกใจหรือหวั่นเกรงแต่อย่างใด เขาเพียงส่ายหน้าแล้วส่งเสียงกระซิบเบา ๆ จากนั้นก็ต่อยออกไป
ตึง!
กำปั้นที่ร้ายกาจและมากด้วยฤทธาถูกปลดปล่อยออกไป มันเข้าปะทะกับหมัดดวงตะวันที่พุ่งเข้ามา
ในพริบตา พลังศักดิ์สิทธิ์ก็ระเบิดกระจายไปทั่วทั้งโลกใบนี้ มันแฝงด้วยความน่ากลัวและพลังที่มากพอจะข่มให้ทุกหัวใจสั่นกลัวไม่ว่าจะอยู่แห่งหนใด ราวกับว่าสิ่งนี้ได้ทะลวงม่านฟ้าและตัดขาดผืนน้ำในคราเดียว โลกกำลังถูกกดทับด้วยภูเขาใหญ่ แสงอาทิตย์ที่เคยสว่างในยามกลางวันถูกบดบังไปในทันที
ครืน!
อากาศสั่นสะท้าน สวรรค์และโลกเลื่อนลั่น
กำปั้นที่น่าเกรงขามและไร้ที่ติ ประดุจดั่งดวงตาวันที่ส่องสว่างนั้น ภายในคือพล