บทที่ 872 การเลี้ยงดูปูเสื่อ
“ผู้อาวุโสช่างมีน้ำใจเหลือเกิน หากผมปฏิเสธที่จะยอมรับมัน คงจะดูเป็นการเฉยชามากเกินไป… เช่นนั้น ผม ฉู่โม่ว จะขอเป็นกำลังให้คุณเอง!”
ฉู่โม่วแสร้งทำเป็นครุ่นคิดอยู่นานก่อนจะตอบตกลงอย่างเชื่องช้า
พลันเมื่อข้อสรุปออกมาเช่นนั้น
ทั่วทั้งโถงแห่งนี้ที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง พวกเขาพ่นลมหายใจออกมาด้วยความโล่งใจแล้วแสดงสีหน้าสุขใจกันทั้งหมด
หนี่เค่อผิงเองก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาด้วย “ดี! เช่นนั้น วันนี้ที่คุณฉู่ได้เข้าร่วมกับตระกูลหนี่เค่อของฉัน ซึ่งถือเป็นพรอันยิ่งใหญ่… มาเถอะ มาดื่มด่ำและเฉลิมฉลองให้กับเหตุการณ์ที่น่ายินดีนี้กันดีกว่า!”
“ดื่ม!”
ทุกคนยกแก้วขึ้นสูงและเปล่งเสียงอย่างตื่นเต้น
เหล้าแก้วนี้เป็นสุราจิตวิญญาณ มันชงขึ้นมาจากสมบัติแห่งโลกและสวรรค์นับชิ้นไม่ถ้วน อัดแน่นด้วยอณูแห่งชีวิตที่เปี่ยมล้น หากเป็นผู้ปลุกพลังธรรมดาได้ดื่มมันเพียงแก้วเดียว มันจะทำให้ฐานการฝึกฝนของเขาสามารถเพิ่มขึ้นได้ แต่สำหรับผู้ปลุกพลังที่ได้ก้าวขึ้นไปสู่ระดับราชันย์เทวะยุทธ์หรือจักรพรรดิเทวะยุทธ์ก็ตาม ยิ่งพลังของเขากล้าแกร่งขนาดไหน ผลของมันก็จะเป็นเพียงจุดเล็ก ๆ เหลือเพียงแต่รสชาติให้ดื่มด่ำเท่านั้น
ในคราที่ฉู่โม่วยินยอมที่จะเข้าร่วมกับตระกูลหนี่เค่อ บรรยากาศที่น่าอภิรมย์นี้ก็ยิ่งเพิ่มขึ้นไปอีก เรียกชีวิตชีวาให้กลับมายังห้องโถงอีกครั้ง
หนี่เค่อผิงและเหล่าสมาชิกระดับสูงของตระกูลหนี่เค่
