บทที่ 860 อัตลักษณ์ที่สี่ กายาไร้เงา
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร
เมื่อภาพทั้งหมดในร่างกายของฉู่โม่วค่อย ๆ จางหายไป เมล็ดพันธุ์อัตลักษณ์ก็ค่อย ๆ โปร่งใสมากขึ้น ทำให้มองเห็นรัศมีลึกลับข้างในเมล็ดพันธุ์ที่ลอยขึ้นลงอย่างต่อเนื่อง ขณะที่จังหวะเต๋านับไม่ถ้วนเบ่งบานและเปล่งประกายจนถึงขีดสุด
ครืน! ครืน! ครืน!
ระหว่างกระบวนการนี้ เมล็ดพันธุ์อัตลักษณ์สั่นสะท้านอย่างไม่หยุดหย่อนและส่งระลอกคลื่นสั่นสะเทือนออกมา
ท่ามกลางระลอกคลื่นเหล่านั้น อณูแห่งชีวิตนับไม่ถ้วนถูกดูดออกไปจากห้วงอากาศและเข้าสู่ร่างกายของฉู่โม่ว หลังจากที่ถูกบีบอัดและย่อยอย่างต่อเนื่อง มันก็ถูกกลุ่มแสงดูดซับเข้าไปจนหมดในที่สุด
กร๊อบ!
หลังจากผ่านไปสักพัก เสียงราวกับเปลือกไข่แตกก็พลันดังขึ้นในร่างกาย ในขณะเดียวกัน ฉู่โม่วก็พบว่าเมล็ดพันธุ์อัตลักษณ์ข้างในจุดตันเถียนค่อย ๆ เติบโตขึ้นด้วยพลังของอณูแห่งชีวิตจนเริ่มจะผลิตผลไม้ออกมา
ต้องบอกเลยว่า…
ผลไม้ลูกนี้มีขนาดราว ๆ ลูกแอปเปิลและทั้งลูกเป็นสีแดงอ่อน มันมีเส้นลึกลับมากมายอยู่ภายนอก และยังมีรัศมีอันซับซ้อนอยู่นับไม่ถ้วน ทำให้ผู้คนต้องรู้สึกหลงใหลตั้งแต่แรกเห็น
“แค่ดูพลังที่ปลดปล่อยออกมาจากผลก็รู้แล้วว่าคืออะไร!”
ฉู่โม่วส่งพลังจิตเข้าไปในเมล็ดพันธุ์นี้ด้วยความคาดหวัง
เมื่อพลังจิตเข้าไปข้างใน ข้อมูลนับไม่ถ้วนก็หลั่งไหลออกมาและเข้าไปในร่างกายของฉู่โม่วอย่างต่อเนื่อง ข้อมูลเหล่านี้กลับกล