พิ่มพลังต่อสู้ได้ก็ต้องไปถึงระดับราชันย์หรือระดับตะวันเป็นอย่างน้อย
แต่สมบัติที่สามารถพัฒนาพรสวรรค์มาจนถึงระดับนี้ได้ก็หายากอย่างถึงที่สุด พวกมันจะก่อกำเนิดขึ้นหลังจากผ่านไปอย่างน้อยล้านปี และหลังจากที่กำเนิดมา ผู้ปลุกพลังนับไม่ถ้วนก็จะมาต่อสู้เพื่อแย่งชิงพวกมัน
ในสถานการณ์เช่นนั้น
จักรพรรดิเทวะยุทธ์อาจครอบครอบพรสวรรค์มากมายมาแล้วเป็นเวลานาน แต่พรสวรรค์ที่เขาสามารถใช้ได้จริงก็มีเพียงแค่สองถึงสามชนิดเท่านั้น
เพียงเท่านี้ก็ถือได้ว่าทรงพลังมากแล้ว
แต่ตามที่จักรพรรดิเทวะยุทธ์บอก ผู้ปลุกพลังในขั้นมหาเทวะยุทธ์คนนี้เชี่ยวชาญพรสวรรค์ระดับสูงมากกว่าสิบชนิด และยังเชี่ยวชาญพรสวรรค์แห่งห้วงมิติและกาลเวลาอีกด้วย มันเหนือยิ่งกว่าที่เขาจะจินตนาการได้!
“เด็กคนนี้เต็มไปด้วยโอกาสดีจริง ๆ!”
ในตอนนั้นเอง ความคิดนี้ก็ปรากฏขึ้นในหัวใจของผู้ปลุกพลังแทบทุกคน
“ท่านจักรพรรดิ…”
หนึ่งในผู้ปลุกพลังอ้าปากและกำลังจะพูดบางสิ่ง
แต่ก่อนที่จะได้พูด เขาก็ได้ยินจักรพรรดิเทวะยุทธ์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “ฉันรู้ว่านายจะพูดอะไร นายแค่อยากตามหามดนั่นและถามเขาเกี่ยวกับโอกาสต่าง ๆ ฉันเห็นด้วย แต่ตอนนี้มันหนีไปแล้ว ฉันไม่รู้ว่ามันไปที่ไหน ไม่ว่ายังไงฉันก็หามันไม่เจอ!”
ทันทีที่เขาพูดออกมา…
ผู้ปลุกพลังมากมายก็เริ่มขมวดคิ้ว
อย่างที่จักรพรรดิเทวะยุทธ์กล่าว
พวกเขามั่นใจได้ว่าเด็กคนนั้นมีโอกาสครั้งใหญ่ซ่อนอยู่อย่างแน่นอน แต่
