่องสว่างเสมือนเป็นดวงอาทิตย์อีกดวงหนึ่ง
กายาทองคำอมตะ!
“ยังไม่พอ! ยังไม่พอ! ยังไม่เพียงพอ!”
“มากกว่านี้อีก!”
ดวงตาของฉู่โม่วเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง เขาหายใจแรงขึ้น
หง่างเหง่ง! หง่างเหง่ง! หง่างเหง่ง!
เสียงระฆังแห่งความโกลาหลดังสะท้าน ทลายห้วงมิติและกัดกินให้แตกสลาย ทุกครั้งที่มีเสียงดัง คลื่นเสียงจะแผ่เป็นวงกว้าง ส่งคลื่นทองคำที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่ากระจายตัวไปทุกทิศทาง
อย่างไรก็ตาม
คลื่นเสียงนั้นกระจายไปได้เพียงไม่ถึงเมตรจากรอบตัวเขาเท่านั้น มันก็แข็งค้างไป
ดูเหมือนว่าโลกทั้งใบกำลังถูกแช่แข็ง
นี่คือขั้นจักรพรรดิเทวะยุทธ์ เพียงแค่การกระทำเพียงครั้งเดียวก็สามารถหยุดทั้งจักรวาลได้ สรรพสิ่งใด ๆ ไม่ว่าจะมีหรือไม่มีชีวิตก็พากันแข็งนิ่งและไม่อาจจะต้านทานได้ ก่อนจะตายในพริบตา
แต่ตอนนี้ พรสวรรค์ของฉู่โม่วได้พัฒนาขึ้นมาอย่างเต็มที่แล้ว เลือดในร่างของเขาพลุ่งพล่าน แม้แต่อีกาทองคำสุริยันและระฆังหายนะแห่งจักรพรรดิบูรพาเองก็ถูกนำออกมาใช้แล้วด้วย
ทว่าก็ยังไม่อาจจะหลุดออกจากแรงกดดันนี้ได้
ตอนนี้…
ร่างของฉู่โม่วเองก็เริ่มจะถูกตรึงนิ่งให้อยู่กับที่แล้ว แม้ว่ามันจะดูเป็นการดิ้นรนที่ยาวนานนัก แต่แท้จริงแล้วมันผ่านไปเพียงพริบตาเดียวเท่านั้น
ผู้ปลุกพลังตนนั้นยังคงอยู่ระหว่างการเดินทาง แต่ด้วยความเร็วของอีกฝ่ายที่ฉู่โม่วสัมผัสได้ เขาเชื่อว่าอีกไม่เกินหนึ่งอึดใจ เขาโดนประชิดตัวแน่
หรือถ้าจะให้พูดอีกอ
