้วให้ทางเราส่งคนไปตามหาของสิ่งนั้นให้ท่านได้เป็นกรณีพิเศษด้วย”
หินหยกที่จ่ายไปกว่าสามพันล้านก้อนในคราเดียวนี้ ทำให้เขาได้มาซึ่ง VIP ของร้านค้าขนาดใหญ่อย่างหอการค้าจูหยวนได้
ดังนั้นแล้วถึงแม้ว่าผู้ปกครองที่นี่จะเป็นราชันย์เทวะยุทธ์ แต่ทัศนคติเบื้องหน้าฉู่โม่วนั้นถือว่าเป็นกันเองมาก
“เข้าใจแล้วครับ ไว้ถ้ามีอะไรต้องการจะมาอีกนะครับ!”
ฉู่โม่วพยักหน้า
จากนั้น ผู้จัดการประจำหอการค้าก็ส่งเขาออกไปจากหอการค้าด้วยตนเอง
มองชายหนุ่มเดินจากไป
หลังจากที่ไม่เห็นร่างของเขาแล้ว ผู้จัดการก็ข่มรอยยิ้มบนใบหน้าแล้วกลับเข้าไปในร้านอย่างใจเย็น
ทว่าตอนนั้น เขาก็พบกับผู้ปลุกพลังหนุ่มที่สวมชุดหลากสีดูหัวรั้นปรากฏตัวขึ้นมา
“อ๊ะ นายท่าน มาทำอะไรที่นี่เหรอครับ?”
ผู้จัดการรีบแสดงรอยยิ้มขอโทษแล้วเดินตรงไปหาอีกฝ่าย
“ก็แค่มาดูช่วงที่ไม่มีอะไรทำน่ะ”
ผู้ปลุกพลังหนุ่มพยักหน้าน้อย ๆ ก่อนจะถาม “ฉันเผอิญได้ยินมาว่านายเพิ่งจะปิดยอดบิลใหญ่?”
“เรื่องถึงหูเร็วมากเลยนะครับ เมื่อครู่มีมหาเทวะยุทธ์มาซื้อของจากพวกเราไปน่ะครับ มูลค่าสูงถึงสามพันล้านหินหยกเลย แต่เจ้าตัวจ่ายด้วยหินหยกเป็นก้อนน่ะครับ”
ผู้จัดการพูดด้วยความเคารพ
“หินหยกเป็นก้อนเหรอ?”
ผู้ปลุกพลังหนุ่มตาเป็นประกาย สีหน้าแสดงความสนใจอยู่ไม่น้อย
มหาเทวะยุทธ์ที่สามารถใช้จ่ายได้มากกว่าสามพันล้านหินหยกงั้นหรือ?
เขาเคยได้ยินเรื่องเล่าข่าวลืออะไรทำนองนี้มาได้ไม่นานนัก
มันเป็น
