บทที่ 847 ใช้โลกและสวรรค์เป็นดั่งเตาหลอมพลังกายของตนเอง!
“ตัวอ่อนกระบี่พิสุทธิ์!”
“ทรายโลหิตพิสุทธิ์!”
“ทองคำดาราโกลาหล!”
ฉู่โม่วพยายามหลอมสร้างอาวุธบนดาวดวงหนึ่งในเอกภพ
การหลอมสร้างอาวุธนั้น ไม่เพียงแต่หลอมสร้างบางสิ่งขึ้นมาเฉย ๆ แต่ยังต้องใช้สมบัติจากโลกและสวรรค์มากมาย ในขณะเดียวกันมันก็ต้องใช้ไฟเพื่อหลอมละลายสมบัติต่าง ๆ เพื่อนำมาหลอมรวมกันด้วย
ตอนนี้ดวงดาวของฉู่โม่วถูกตั้งอยู่บนไฟประหลาด
บรรยากาศรอบข้างบนดาวดวงนี้นั้นเต็มไปด้วยความหยาบกระด้าง หากมองมาจากอวกาศ มันจะเหมือนว่าดาวดวงนี้เป็นลูกบอลไฟดวงใหญ่ แต่เอาเข้าจริง บรรยากาศภายในดาวดวงนี้ก็ไม่ต่างกับลูกบอลไฟจริง ๆ
มันมีภูเขาไฟอยู่ทั่วทั้งดวงดาว มีธาตุไฟที่รุนแรงอยู่ทุกหนแห่ง ทำให้ที่นี่เต็มไปด้วยความร้อนระอุ
ไม่ต้องพูดถึงคนธรรมดาเลย ลำพังเพียงผู้ฝึกยุทธ์ทั่ว ๆ ไปก็แทบจะเอาตัวกันไม่รอดแล้ว
แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าดวงดาวแห่งนี้เหมาะสมที่สุดที่จะหลอมสร้างอาวุธ
ตอนนี้…
สมบัติทุกชิ้นกำลังลอยตัวอยู่ต่อหน้าต่อตา ฉู่โม่วใช้วิธีหลอมสร้างอาวุธตามที่บันทึกไว้ “กระบวนท่าหลอมสร้างอาวุธคือการค่อย ๆ หลอมสมบัติต่าง ๆ แล้วค่อยรวมมันเข้าด้วยกัน สลักลึกเป็นหนึ่งเดียวและเกิดใหม่เป็นอาวุธที่แข็งแกร่งกว่าเดิม…”
ระหว่างนั้น…
เหล่าวัตถุดิบศักดิ์สิทธิ์ก็ค่อย ๆ แปรสภาพเป็นของเหลวภายในการแผดเผาของธาตุเพลิง ของเหลวเหล่านั้นเปลี่ยนรูปร่างได้ดังที่ฉู่โม่วต้อ
