“อยากจะตายรึ ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก ถึงแม้จะทำให้เจ้าพิการ นิสัยดื้อรั้นนี้ของเจ้า ข้าก็จะขจัดออกไปให้หมด มิเช่นนั้นในอนาคตหากเข้าสู่มาร ข้าเซียวจ้านเฉิงจะละอายต่อคนทั่วหล้า!”
เซียวจ้านเฉิงกล่าวด้วยสายตาเย็นเยียบ
เขายกมือขึ้น พลันมีพลังสายหนึ่งก็สั่นสะเทือนกวาดออกไป
ขอบเขตเจตจำนงอมตะของเขา ปกคลุมไปถึงจวนขุนพลเทวะอย่างรวดเร็ว จากนั้น จากคุกใต้ดินที่มืดมิดแห่งหนึ่งในจวนขุนพลเทวะนั้น ก็พลันมีโซ่สองสายบินออกมา พุ่งทะยานมาอย่างรวดเร็ว!
โซ่สองสายนี้ทะลุผ่านจวนขุนพลเทวะ ทะลุผ่านท้องฟ้าเหนือหลังคาบ้านเรือนนับพันนับหมื่น ราวกับดาวตกสีดำสองสาย ร่วงหล่นลงมาจากขอบฟ้า จากนั้นก็ตกลงมาอยู่หน้าเซียวเหยียน
“เดิมทีคิดจะชดเชยให้เจ้า แต่เจ้าหลายปีมานี้ถูกตามใจจนหยิ่งผยอง ข้าถึงแม้จะผิดคำพูด ก็ต้องหักกระดูกที่ดื้อรั้นทั้งร่างของเจ้าก่อน!”
เซียวจ้านเฉิงกล่าวอย่างเย็นชา “อย่าลืมว่าข้าทำอะไร สำหรับนิสัยดื้อรั้นเช่นเจ้า ข้ามีวิธีที่จะลบเลือนมัน!”
“เซียวจ้านเฉิง!!”
เซียวจิ้งอวี่เบิกตาจนกลมโต พุ่งเข้ามาอย่างแรง ใบหน้าที่ชราภาพถึงกับถูกความโกรธทำให้ไอเลือดพลุ่งพล่าน “เจ้ากำลังทำอะไร? หรือว่าเจ้าจะใช้ทัณฑ์ทรมานกับลูกชายของเ
