บทที่ 844 วิหารลับ กับ ระฆังทองแดงข้างบ่อน้ำ
“ตอนนั้นเป็นตอนที่ฉันไม่ได้เป็นถึงราชันย์เทวะยุทธ์…”
ชายชราไม่ปิดบังอะไรกับฉู่โม่วและค่อย ๆ เปิดปากเล่า
มันคือเมื่อหลายแสนปีก่อน ตอนที่เผ่ามนุษย์แพนด้าแดงยังเป็นแค่อารยธรรมขนาดเล็กที่อ่อนแอในกลุ่มดาราจักรอสรพิษสวรรค์และอยู่ที่ชายแดน
ในตอนนั้น ชื่อของชายชราคืออวิ๋นเหอ เขาเพิ่งจะกลายเป็นมหาเทวะยุทธ์และยังคงหนุ่มแน่น
ในฐานะผู้ปลุกพลังสูงสุดในเผ่ามนุษย์แพนด้าแดง เขาดึงดูดความสนใจของผู้คนนับไม่ถ้วนเข้ามา ท้ายที่สุดเขาก็ไปถึงขั้นตัวตนระดับเทพเจ้าได้ในไม่ช้าและเป็นที่ชื่นชอบของผู้อาวุโสนับไม่ถ้วนในเผ่าพันธุ์
และแล้ว… อวิ๋นเหอก็ตัดสินใจออกเดินทางตามหาโอกาสที่จะกลายเป็นราชันย์เทวะยุทธ์
ในการตัดสินใจนี้ เหล่าผู้อาวุโสเผ่ามนุษย์แพนด้าแดงไม่หักห้ามแม้แต่น้อย อย่างไรแล้ว ด้วยพื้นฐานของเผ่าพันธุ์ พวกเขาไม่สามารถผลักดันให้ผู้ปลุกพลังกลายเป็นราชันย์เทวะยุทธ์ได้ โอกาสนี้จึงดีที่สุดแล้ว
ดังนั้น เขาจึงออกเดินทางได้สำเร็จ
ระหว่างการเดินทาง อวิ๋นเหอได้ผ่านประสบการณ์มากมาย เขาต่อสู้กับโจรสลัดอวกาศ ไปเยี่ยมเยียนสำรวจเขตแดนลับ และกระทั่งเข้าร่วมการประลองเทพเจ้าและการประมูลต่าง ๆ
อวิ๋นเหอได้รับสมบัติมามหาศาล ได้ผ่านประสบการณ์อันตรายมากมาย และได้เห็นความลึกลับแห่งสวรรค์และโลก ทำให้ความรู้ของเขาเพิ่มขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด
ระหว่างกระบวนการนี้…
การฝึกฝนของเขาก็ไม่หยุด
