ทั่วทุกหนแห่งและมีสัตว์อสูรที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า
เรียกได้ว่าเขาแทบไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ในเขตแดนลับนี้ ภายในเวลาไม่นาน เขาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสและอาจตายได้ทุกเมื่อ
โชคยังดี…
ที่มันมักจะมีทางออกเสมอ…
ในเวลาที่อันตรายที่สุด เขาได้เผชิญหน้ากับจุดพลิกผัน
เมื่อเผชิญหน้ากับไอหมอกพลุ่งพล่านที่แทบจะปกคลุมทั่วทั้งเขตแดนลับ ในส่วนที่ลึกที่สุดของเขตแดนลับ ระฆังลูกหนึ่งพลันดังขึ้น แล้วแสงสีทองสว่างไสวก็ส่องออกมาทันทีทันใด
ไม่ว่าแสงสีทองนั้นฉายไปที่ใด ไอเลือดนับไม่ถ้วนก็จะหลอมละลายราวกับน้ำแข็งและหิมะ
สัตว์อสูรอันน่าเกรงขามที่เกิดขึ้นจากไอเลือดเหล่านั้นกระทั่งกรีดร้องและจางหายไปในทันที
หลังจากที่ระฆังและแสงสีทองจางหายไปพร้อมกับไอเลือด ทุกอย่างก็สงบลงอีกครั้ง
อวิ๋นเหอในตอนนั้นได้รับบาดเจ็บสาหัส หลังจากที่เห็นภาพนี้ เขาก็รู้ได้ทันทีว่าอณูแห่งชีวิตของตัวเองอยู่ที่นี่ จึงพยายามตามหาในทันที
ตอนที่กำลังจะหมดเรี่ยวแรงและสิ้นลมหายใจนั้นเอง เขาก็มาถึงยังเป้าหมายปลายทางในที่สุด
มันคือวิหารแห่งหนึ่ง…
ข้างหน้าวิหารมีระฆังทองแดงห้อยอยู่และมีบ่อน้ำอยู่ข้าง ๆ บ่อน้ำนั้นเต็มไปด้วยของเหลวจิตวิญญาณที่อัดแน่นด้วยอณูแห่งชีวิต เขาจึงลงไปในบ่อของเหลวจิตวิญญาณและหมดสติไปทันที
เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็พบว่าตนได้ดูดซับของเหลวจิตวิญญาณทั้งหมดในบ่อเข้าไป ทำให้บาดแผลบนร่างกายฟื้นฟูจนสมบูรณ์แล้ว
และกระทั่ง…
ระดับขั้น
