บทที่ 842 คำเชิญจากบรรพชน
ภูเขาตั้งรายเรียงกันและเกาะลอยฟ้าตั้งตระหง่าน รัศมีอันสง่างามไร้ที่สิ้นสุดแผ่ขจาย แสงศักดิ์สิทธิ์ส่องสว่างเรืองรอง
ระหว่างช่วงเวลานี้มีลำแสงมากมายนับไม่ถ้วนพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า มีแสงศักดิ์สิทธิ์มากมายพุ่งผ่านให้เห็นเป็นพัก ๆ จังหวะเต๋าอันแข็งแกร่งแพร่กระจายออกมาและทำให้บรรยากาศดูลึกลับอย่างถึงที่สุด
ในหมู่ภูเขาเรียงรายมีสมุนไพรหายากและล้ำค่ามากมายเติบโตอยู่ทั่วทุกหนแห่ง นกและสัตว์อสูรอมตะจำนวนมากอาศัยอยู่ข้างในและส่งเสียงร้องออกมา อณูแห่งชีวิตบนโลกผสมผสานกันและกระทั่งก่อเกิดเป็นหมอกหนาแน่นอันแสนบริสุทธิ์ ซึ่งกลับกลายเป็นแม่น้ำอณูแห่งชีวิตที่ไหลไปตามหมู่ภูเขา
ที่นี่ มันคือแดนบรรพชนของเผ่ามนุษย์แพนด้าแดง
“ฉู่โม่ว ตรงนั้นคือที่ที่คุณปู่ใช้ทำงาน”
อวิ๋นหลิงชี้ไปยังตำหนักอันสง่างามบนยอดเขาห่างไกลออกไปและกล่าวแนะนำ
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น
ฉู่โม่วก็คาดเดาอยู่ในใจ ทั้งสองบินตรงไปยังเป้าหมายให้เร็วยิ่งขึ้นและพบกับผู้คนมากมายระหว่างทาง เมื่อมองเห็นอวิ๋นหลิง พวกเขาก็ทำความเคารพด้วยท่าทีนอบน้อมทันที
ไม่นานหลังจากนั้น พวกเขาก็มาถึงยังตำหนักอันงดงาม
“องค์หญิง ท่านบรรพชนรออยู่ข้างในห้องโถงแล้วครับ ท่านรีบเข้าไปเถอะ!”
ที่ประตูตำหนัก ชายชราคนหนึ่งจากเผ่ามนุษย์แพนด้าแดงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
แต่ท้ายที่สุด เขาก็หันไปมองยังฉู่โม่วด้วยสายตาสงสัย “นี่ใครเหรอครับ?”
“นี่คือฉู่โม่ว และผ
