หญิงสาวก็เกิดความลังเล
และแล้วตอนนั้นเอง เสียงที่ห้าวหาญก็ดังขึ้นมา “ที่นี่ถูกฉันผู้ยิ่งใหญ่ล้อมเอาไว้หมดแล้ว นี่พวกแกจะรอให้พวกผู้ปลุกพลังจากเผ่ามนุษย์แพนด้าแดงมากันก่อนหรือไง? รีบ ๆ จับพวกมันไว้เร็ว ๆ!”
“ถ้าพวกแกเลิกคิดต่อต้าน ฉันก็จะไว้ชีวิตให้ แต่ถ้าไม่ ต่อให้พวกแกจะตาย ฉันผู้นี้ก็จะกักขังดวงวิญญาณของพวกแกไว้ และส่งไปยังนรกชั่วนิรันดร์ ที่นั่นดวงวิญญาณของพวกแกจะถูกจองจำไปตลอดกาล!”
สิ้นเสียง…
ครืน!
ลำแสงถูกยิงออกจากปากกระบอกปืนปะทะเข้ากับยานอวกาศของเผ่ามนุษย์แพนด้าแดงจนเกิดรูโหว่ขนาดใหญ่
เมื่อมองออกไปจะพบว่าท้องฟ้าประกายดาวด้านนอกนี้ เต็มไปด้วยยานอวกาศอีกหลายสิบลำ ควบคู่ไปด้วยผู้ปลุกพลังที่เกรี้ยวกราดอีกนับร้อย ๆ คน
เบื้องบนพวกเขา ราชันย์เทวะยุทธ์สี่คนกำลังลอยตัวอยู่ พวกเขาเหล่านั้นมีกลิ่นอายที่เหี้ยมโหดประดุจหลุดออกมาจากขุมนรก แม้จะปลดปล่อยแสงศักดิ์สิทธิ์ออกมาเสมือนดวงตะวัน แต่ก็เป็นตะวันที่ขึ้นอยู่ในนรกอันน่าสะพรึงกลัว
เห็นเช่นนั้น
หญิงสาวก็รู้สึกสิ้นหวังทันที
“ส่งข้อความออกไป….”
“ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ เราไม่มีทางถอยกลับอีกแล้ว”
“มันจะมีผู้ที่แข็งแกร่งผ่านมาแถวนี้ได้ยังไง…หรือต่อให้มี มันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะช่วย…”
เธอกำลังพูด…
แต่ก่อนที่จะได้พูดจบ เธอก็สังเกตเห็นคนรับใช้ข้าง ๆ กายนั้นตาเบิกโพลง แววตาของสาวใช้นั้นดูจะเปี่ยมไปด้วยความเหลือเชื่อราวกับเห็นอะไรบางอย่างที่ทำให้สาวเจ