งศักดิ์สิทธิ์ที่เปล่งประกาย เขาสว่างไสวราวกับเป็นดวงตะวันที่ส่องทอแสง พลังจิตวิญญาณที่พลั่งพรูนั้นเริ่มก่อตัวขึ้นเป็นรูปร่างของพายุใหญ่ ที่ดูเหมือนจะพร้อมฉีกกระชากกาแล็กซีให้ขาดเป็นชิ้น ๆ แล้ว
“ไป!”
เขาตะโกนเสียงดัง
พลังจิตที่แผ่ซ่านออกมาอย่างมหาศาลในครานี้ ก่อรูปร่างเป็นลำแสงที่พุ่งตรงไปหาชายหนุ่ม
ลำแสงนี้แข็งแกร่งระดับไหนกัน?
ไม่ว่าที่ใดที่ลำแสงนี้ได้เคลื่อนผ่าน ช่องว่างมิติภายในก็จะถูกทำลาย พายุอวกาศมากมายเติมเต็มมิติที่ทลายลงไปนั้น และมันก็ทำลายพลังที่ยังหลงเหลือภายในแทบจะทันทีด้วย
ยังไม่รวมถึง…
กลิ่นอายที่แหลมคมที่แพร่กระจายออกมาจากลำแสงดังกล่าว แต่ก่อนที่มันจะถึงเป้าหมาย ดวงดาวที่อยู่ด้านหลังฉู่โม่วก็ไม่อาจจะรับกลิ่นอายนี้ได้และชิงระเบิดไปก่อนหน้าตาม ๆ กัน ซึ่งแม้แต่ฉู่โม่วก็ยังรู้สึกได้เหมือนว่าร่างกายตนกำลังจะระเบิดออกเป็นเสี่ยง ๆ เช่นเดียวกัน
เขารู้สึกว่าอวัยวะภายในหลายชิ้นกำลังถูกฉีกออก พลังอันน่ากลัวที่ไม่อาจจะอธิบายได้กำลังกัดกินตัวเขา
“เป็นพลังจิตที่น่ากลัวและทรงพลังจริง ๆ!”
รู้สึกได้ถึงพลังระดับนี้ ชายหนุ่มก็อดไม่ได้ที่จะกังวลขึ้นมาในใจ
พลังเช่นนี้น่ะ มันมากพอที่จะสังหารครึ่งก้าวราชันย์เทวะยุทธ์เลย!
แม้ความจริงแล้ว ผู้ปลุกพลังหนุ่มคนนี้จะไม่ได้แข็งแกร่งระดับนั้น แต่ด้วยพลังแห่งจิตวิญญาณที่เขามี มันอยู่ในระดับสูง ดังนั้นจึงดึงพลังออกมาได้มากขนาดนี้
‘เทียบกันแล้ว ดูเหมื
