ำนักจันทราม่วงต่างก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว
พวกเขารู้สึกได้เลยว่า ผืนปฐพีที่พวกตนยืนอยู่นั้นสั่นสะเทือนรุนแรงภายใต้แรงระเบิดอันทรงพลังนี้ ความกลัวกัดกินใบหน้า พวกเขากลัวว่าสำนักจันทราม่วงนี้ก็ไม่อาจจะทนอยู่ได้หลังการต่อสู้นี้จบลง และจะระเบิดตามดาวดวงอื่น ๆ ไปในภายหลัง
แต่โชคยังดี…
ที่ทั้งฉู่โม่วและผู้ปลุกพลังหนุ่มต่อสู้กันโดยถอยห่างจากสำนักจันทราม่วงนี้
นี่จึงทำให้พวกเขารอดตาย
ผิดกับดาวอื่น ๆ ที่ต้องพบเจอกับความทุกข์ที่ยากที่จะกล้ำกลืน
ไม่รู้ว่ามีดวงดาวกี่ดวงที่ระเบิดไปเพราะการต่อสู้นี้ และไม่รู้ว่ามีมิติรอยแยกอีกมากขนาดไหนที่ต้องทลายลงไป
ในชั่วพริบตา…
ทั้งสองก็สู้กันมาหลายชั่วโมงแล้ว
“สนุกดีนี่!”
“ถึงแม้ฉันจะไม่รู้ว่านายเป็นใคร แต่นายเป็นคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมาตลอดชีวิตเลย!”
ตอนนั้น ผู้ปลุกพลังหนุ่มก็เอ่ยปากชมออกมา
จากนั้น เขาพูดเสียงดัง “หากนายกับฉันยังคงสู้กันอยู่แบบนี้ละก็ มันคงจะยากที่จะหาผู้ชนะไปอีกสิบปีหรือครึ่งเดือน…เพราะงั้นมาลิ้มลองวิชาที่แข็งแกร่งที่สุดของฉันหน่อยเป็นยังไง? หากนายสามารถรับมือกับมันได้ ฉันจะถือว่าฉันแพ้!”
