กาะแห่งนั้นกำลังปลดปล่อยแสงศักดิ์สิทธิ์ออกมาอยู่ นอกจากนี้ยังสัมผัสได้ถึงพลังแห่งกฎเกณฑ์และความยิ่งใหญ่ของสวรรค์ก่อตัวเป็นหมอกหนาลอยปกคลุมเกาะดังกล่าวไว้ด้วย
บรรยากาศโดยรอบนี้ให้ความรู้สึกถึงโลกยุคโบราณและป่าดงดิบตามธรรมชาติ
ทว่า…
ฉู่โม่วกลับไม่สามารถสัมผัสได้ถึงสัตว์อสูรที่ทรงพลังในที่นี้เลย
เขากระตุ้นจิตสัมผัสให้แผ่ซ่านออกไปปกคลุมพื้นที่ สัตว์อสูรที่แข็งแกร่งที่สุดนั้นเป็นเพียงสัตว์อสูรในระดับเดียวกับครึ่งก้าวสู่ขั้นมหาเทวะยุทธ์เท่านั้น ไม่มีสัญญาณชีพหรือกลิ่นอายของสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งเทียบเท่ากับขั้นครึ่งก้าวสู่ขั้นราชันย์เทวะยุทธ์ได้เลย
‘พวกมันน่าจะถูกผู้ปลุกพลังจากราชวงศ์จันทราสีเลือดกำจัดไปแล้วแน่ ๆ!’
ฉู่โม่วคิดกับตนเอง
ตอนนั้น เขาก็สัมผัสได้ถึงคลื่นแปรผันบางอย่างที่สะท้อนออกมาจากป่าหนาที่อยู่ไม่ไกลนัก มันดึงดูดสายตามาก
เมื่อมองไปในป่าหนาทึบดังกล่าวที่มีสภาพเหมือนป่าดึกดำบรรพ์ในที่อื่น ๆ แต่ภายในนั้นกลับมีสองสิ่งที่ไม่สอดคล้องกัน ราวกับว่าสิ่งใดสิ่งหนึ่งนี้ไม่ใช่สิ่งที่ควรจะอยู่ในโลกแห่งนี้
“นี่มัน…”
มองไปยังภาพเบื้องหน้า บุตรแห่งโชคชะตาก็อดไม่ได้ที่จะชะงักไป
ชายหนุ่มรีบเดินตรงไปข้างหน้า
ทันทีที่เข้าใกล้ป่าหนาทึบนั้น ฉู่โม่วก็สัมผัสได้ว่าแรงดันที่กระทบตัวนั้นเพิ่มขึ้นในทันที ราวกับผืนดินกำลังดึงดูดเขาลงไป แม้จะพยายามยกตัวออกมา แต่มันก็ยากเอาเสียมาก ๆ
‘ไม่ใช่ดินดูด… แต่เป็น แ
