งโชคชะตาจึงเข้าใจในที่สุด
ปรากฏว่าผู้ปลุกพลังกลุ่มนี้ไม่ใช่คนที่ถูกส่งมาจากหอการค้าบุหลันแดงอย่างที่เขาคิดไว้ แต่ถูกส่งมาจากเจ้าชายแห่งราชวงศ์ชางหลาง
เจ้าชายองค์นี้เป็นองค์ชายรองแห่งเมืองชางหลาง ซึ่งอยู่ถัดไปจากเมืองจันทราสีเลือด ครั้งนี้ องค์ชายได้ถูกส่งมาเป็นตัวแทนหารือเกี่ยวกับการสำรวจเขตแดนลับ
อย่างไรก็ตาม ด้วยพฤติกรรมบ้าอำนาจขององค์ชายคนนี้ รวมถึงผู้ปลุกพลังของราชวงศ์ชางหลางที่แข็งแกร่งกว่าราชวงศ์จันทราสีเลือดแล้ว ดังนั้นหลังจากมาที่นี่ การกระทำของเขาจึงได้สร้างความไม่พอใจให้กับผู้คนมากมาย
คราวนี้ไม่รู้ว่าใครเป็นคนคาบข่าวของฉู่โม่วไปบอกให้องค์ชายรู้
ยิ่งเมื่อได้ยินว่าฉู่โม่วเป็นเพียงผู้ปลุกพลังที่ไม่มีตระกูลใดหนุนหลัง แต่กลับครอบครองหยกปฐมกาลจำนวนมาก เขาจึงไม่พูดพร่ำทำเพลงและสั่งองครักษ์ให้พาคนไปลอบฆ่าและเอาสมบัติทั้งหมดมา
‘จากความเป็นไปได้ องค์ชายรองแห่งราชวงศ์ชางหลางควรจะถูกหลอกใช้เสียมากกว่า’
ฉู่โม่วแอบคิด เพราะผู้ที่สามารถเปิดเผยข่าวนี้จะเป็นใครอื่นไม่ได้ ยกเว้นหอการค้าบุหลันแดงเท่านั้น!
ต้องไม่ลืมว่า
เขาได้ใช้จ่ายหยกปฐมกาลไปหลายหมื่นล้านก้อนในหอการค้าบุหลันแดง ส่วนร้านอื่น ๆ ก็ลดหลั่นไป ซึ่งส่วนใหญ่จะมีประมาณหลายร้อยล้านก้อนเท่านั้น ดังนั้นจึงไม่จำเป็นที่จะต้องเอาตัวเข้ามาเสี่ยงเอง
“องค์ชายรองแห่งราชวงศ์ชางหลาง จะบ้าอำนาจและหยิ่งผยองมากเกินไปแล้ว เขาสมควรถูกฆ่า!”
“แม้หอกา