งขีดสุด ก่อนจะพุ่งเข้าใส่สายฟ้าดุจเทพเจ้า
รัศมีของเขาพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า ก่อนจะระเบิดหมัดออกไป เกิดเป็นพลังอันมหาศาลราวกับสามารถทะลุทะลวงผ่านกาลเวลาได้!
ในเวลาต่อมา…
ฉู่โม่วเดินต่อไป
ในระหว่างกระบวนการนี้ ทัณฑ์สายฟ้ายังคงโจมตีลงมา แต่ชายหนุ่มก็ไม่ขลาดกลัว เขาก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่ยอมแพ้ และแม้ว่าทัณฑ์สายฟ้าจะยังคงตกลงมา เขาก็จะชกพวกมันทิ้งด้วยหมัด
ในที่สุด…
เมื่อเดินมาได้เก้าก้าว พายุฝนฟ้าคะนองก็ก่อตัวขึ้นทั่วท้องฟ้า และในที่สุดทัณฑ์สายฟ้าทั้งหมดก็เทโครมลงมาเหมือนฝนดาวตก โดยมุ่งตกลงไปยังศีรษะของชายหนุ่ม
“หายไปซะ!”
ฉู่โม่วคำรามเสียงกร้าว
เขากุมกระบี่ดาราทมิฬไว้แน่นก่อนฟันไปข้างหน้า
ครืน!
ปราณกระบี่อันดุร้ายไร้ขอบเขตลักษณะคล้ายเกือกม้ากวาดออกไป ก่อนจะแยกเมฆฝนฟ้าคะนองทั้งหมดบนท้องฟ้าออกเป็นสองส่วน
เจตจำนงของกระบี่อันทรงพลังกวาดไปทั่ว ฉีกกระชากเมฆฝนฟ้าคะนองออกเป็นชิ้น ๆ
ใช้เวลาไม่นาน เมฆฝนทั้งหมดก็สลายหายไปกลายเป็นความว่างเปล่า
ทางฉู่โม่วก็สามารถก้าวไปยังขั้นที่เก้านี้ได้อย่างปลอดภัย
เมื่อก้าวไปข้างหน้าอีกครั้ง ชายหนุ่มก็เห็นว่าภาพตรงหน้าเขาเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน จากบันไดโดยรอบเป็นท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว
ที่นี่มีเทพเจ้าและปีศาจนับไม่ถ้วนกำลังต่อสู้กัน และเลือดที่ไหลนองก็รวมกันก่อตัวเป็นแม่น้ำ
เทพเจ้าและปีศาจเหล่านั้นเพียงขยับมือเท้าของพวกเขาก็สามารถพลิกโลกกลับหัวกลับหาง ซึ่งบรรยากาศ
