้าวขึ้นไปนั่งบนบัลลังก์นั้น!
“นี่…”
ชายหนุ่มตะลึงงัน
เขายังไม่บุ่มบ่ามทำอะไร แต่เริ่มต้นจากมองไปรอบ ๆ ห้องโถง เสียงเรียกร้องนั้นดังสนั่นและเร่งเร้ามากยิ่งขึ้นจนถึงขีดสุด
มันทำให้ฉู่โม่วอดสงสัยไม่ได้
แต่แม้จะใช้การตรวจสอบมากมายหลายวิธีและกระทั่งกายาทวิเนตร เขาก็ไม่พบเบาะแสอะไรทั้งสิ้น
“ความลับของบัลลังก์นี่มันอะไรกัน? ทำไมถึงมีความคิดแบบนี้ขึ้นมาล่ะ?”
“มีกับดักอะไรหรือเปล่านะ?”
ชายหนุ่มคิดกับตัวเอง
เขาอดหวาดระแวงขึ้นมาไม่ได้
ด้วยข้อเท็จจริงที่ว่าเขตแดนลับนี้เต็มไปด้วยอันตรายทั่วทุกหนแห่ง หากไม่ระวังตัวให้ดีก็อาจจะติดกับดักเข้าได้ง่าย ๆ
ฉู่โม่วจึงเก็บกลั้นความต้องการเอาไว้ในใจและตรวจสอบบริเวณโดยรอบเพื่อตามหาเบาะแสอื่นต่อไป
แต่หลังจากที่เดินไปรอบ ๆ เขาก็ไม่พบสิ่งใดหรือข้อมูลที่มีประโยชน์ใด ๆ ทั้งสิ้น
‘ถ้าอยากได้ข้อมูลมากกว่านี้ ก็คงจะต้องขึ้นไปบนบันได้หยกขาวเท่านั้น!’
เขาเดินขึ้นไปบนขั้นบันไดและคิดกับตัวเอง
แม้ว่าในตอนนี้ ขั้นบันไดหยกจะดูเร้นลับและกระทั่งอันตราย
แต่ดังคำกล่าวที่ว่า โชคดีและโชคร้ายนั้นพึ่งพาซึ่งกันและกัน
บางทีสิ่งที่อันตรายที่สุดก็อาจเป็นโอกาสครั้งยิ่งใหญ่
‘จะได้ลูกเสือมายังไงถ้าไม่กล้าเข้าถ้ำเสือ!’
‘ฉันมีกายาทวิเนตร ทำให้มองเห็นทุกเบาะแสได้ ถึงจะมีความผิดปกติอะไร ฉันก็จะตอบโต้ได้ทันที!’
‘ส่วนเรื่องอื่น ๆ ก็คงจะไม่มีเวลาตั้งตัวสินะ!’
ฉู่โม่วตัดสินใจพร้อมกัดฟันแน่น
เขาต
