นใจท่าทีตกตะลึงของเผ่าเทพโบราณในโลกบนฝ่ามือของตัวเอง หลังจากที่เก็บหยกปฐมกาลทั้งหมดเข้าไปแล้ว ฉู่โม่วก็สำรวจเขตแดนลับแห่งนี้ต่อไป
ในไม่ช้า เขาก็มาถึงยังวิหารแห่งหนึ่ง
วิหารแห่งนี้ยิ่งใหญ่ถึงขีดสุด แม้ว่ามันจะดูทรุดโทรมไปบ้างเล็กน้อย แต่มันก็ยังปลดปล่อยรัศมีที่ทรงพลังและสว่างไสวออกมา ทำให้ผู้คนต้องตกตะลึงโดยไม่รู้ตัว
หากผู้ปลุกพลังทั่วไปมาที่นี่ สมองของเขาคงจะว่างเปล่าไปชั่วขณะหนึ่งโดยไม่อาจคิดอะไรได้แม้แต่น้อย
มีป้ายอยู่ด้านหน้าวิหาร
ฉู่โม่วเพ่งมองดูให้ดีและพบว่าตัวอักษรบนป้ายนั้นเป็นอักขระของดาวเคราะห์สีน้ำเงินยุคโบราณ ทำให้เขาต้องตะลึงงัน
“นี่คือเขตแดนลับที่มนุษย์ในตำนานพวกนั้นทิ้งเอาไว้เหรอ?!”
ชายหนุ่มเบิกตากว้าง
เขาไม่คาดคิดว่าจะได้พบกับตัวอักษรของดาวเคราะห์สีน้ำเงินที่นี่ และไม่คาดคิดว่ามันจะเกี่ยวข้องกับมนุษย์โบราณบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินอีกด้วย
“เหนือความคาดหมายเกินไปจริง ๆ!”
เดิมทีเขาแค่อยากจะรู้ว่าเขตแดนลับนี้พิเศษอย่างไร แต่ก็ไม่คาดคิดเลยว่าจะต้องประหลาดใจเช่นนี้
ฉู่โม่วมีข้อสงสัยเกี่ยวกับตำนานของดาวเคราะห์สีน้ำเงินมาตลอด
แม้จะรู้ว่าด้วยพละกำลังของตัวเองในตอนนี้ เขาไม่สามารถมองเห็นความจริงผ่านม่านหมอกได้ แต่เขาก็ยังอยากสำรวจหาสมบัติและบันทึกต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับตำนานของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน
เมื่อคิดได้ดังนั้น ฉู่โม่วก็หันไปมองยังแผ่นป้าย
เขาค่อย ๆ ตรวจสอบรายละเอียดและอ่านตัว
