มเพื่อคุ้มกันร่างกาย ก่อนที่เขาจะถูกดูดเข้าไปตามแรงนั้นและตกลงไปในรอยแยก
ครืน ครืน!
หลังจากแรงสั่นสะเทือนรุนแรงนั้น ฉู่โม่วก็รู้สึกเหมือนดวงตามืดมัวไป เมื่อกลับมามองเห็นได้อย่างชัดเจนอีกครั้ง เขาก็พบว่าโลกตรงหน้าได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว
นี่คือโลกในยุคสมัยโบราณ
มีบรรยากาศป่าเถื่อนอยู่ทั่วทุกหนแห่ง
เมื่อมองไปรอบ ๆ
เขาก็มองเห็นภูเขาศักดิ์สิทธิ์โบราณอยู่ทั่วทุกหนแห่ง มีวิหารมากมายลอยอยู่กลางอากาศ รวมไปถึงแสงศักดิ์สิทธิ์ หมู่เมฆสวรรค์ และความยิ่งใหญ่ไร้ที่เปรียบ
แต่…
ภายใต้บรรยากาศอันยิ่งใหญ่นี้กลับมีภาพที่ทรุดโทรมอยู่
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์นี้อยู่ห่างไกลออกไป และวิหารทั้งหลายก็ดูทรุดโทรม
แม้ว่าจะมีอณูแห่งชีวิตของสวรรค์และโลกนับไม่ถ้วน รวมไปถึงจังหวะเต๋าและกฎเกณฑ์ที่แพร่กระจายออกมา แต่มันกลับไม่มีพลังชีวิตอยู่แม้แต่น้อย
เยี่ยมเลย!
พอดีเลย!
โดยปกติแล้ว รัศมีของมันควรจะเต็มไปด้วยอณูแห่งชีวิต
แต่ที่นี่ ฉู่โม่วสัมผัสถึงมันไม่ได้เลยสักนิด
เขาปล่อยพลังจิตออกไปอย่างกว้างขวาง แต่ก็ไม่พบสัญญาณของสิ่งมีชีวิตใด ๆ ทั้งสิ้น
“ที่นี่แปลกจริง ๆ!”
ฉู่โม่วพึมพำด้วยความประหลาดใจ
หลังจากนั้น เขาก็นึกถึงข้อมูลที่ได้มาจากการตรวจสอบวิญญาณ และเดินตรงไปยังทิศทางหนึ่ง
ไม่นานหลังจากที่มาถึงยังจัตุรัสขนาดใหญ่ พื้นของที่นี่ไม่ใช่ดินหรือหิน แต่เป็นวัสดุที่ฉู่โม่วไม่เคยพบเห็นมาก่อน ทั่วทั้งผิวพื้นนั้นดูสะอาดเอี่ยมไร้ที่ติและเ
