ระสนหนีต่อไปอย่างทุลักทุเลโดยไม่หยุดพัก
“เอ๊ะ?”
ฉู่โม่วบ่นพึมพำ เขาไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะมีกระบวนท่าลับเช่นนี้ซ่อนไว้
โดยไม่รอช้า ชายหนุ่มหันไปยังทิศทางของเป้าหมาย พร้อมใช้ชั่วลัดนิ้วมือทันที คนทั้งคนพลันหายวับมายืนอยู่ที่ด้านข้างของร่างผู้ปลุกพลังครึ่งก้าวสู่ขั้นราชันย์เทวะยุทธ์
“ไม่ ปล่อยฉันไปเถอะ!”
“อย่าฆ่าฉัน!”
เขาไม่คิดว่าฉู่โม่วจะสามารถไล่ตามเขาทัน จึงร้องขอชีวิตด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
เมื่อรู้ว่าชายหนุ่มไม่มีทางปล่อยเขาไปและสัมผัสได้ถึงความตายที่คืบคลานมา เขาจึงรีบคุกเข่าลงพร้อมกับร้องขอความเมตตา “ได้โปรดอย่าฆ่าฉันเลย ฉันพอมีสมบัติติดตัวอยู่ ถ้านายอยากได้ ฉันก็จะมอบมันให้นายทั้งหมดเลย ดังนั้นได้โปรดไว้ชีวิตฉันเถอะ!”
“ในเมื่อรู้กฎอยู่แล้ว ก็รีบเอาสมบัติทั้งหมดของแกออกมา!”
ฉู่โม่วสั่ง
“ถ้าฉันให้สมบัติแก่นาย นายจะปล่อยฉันไปได้ไหม?!”
ผู้ปลุกพลังครึ่งก้าวสู่ขั้นราชันย์เทวะยุทธ์ร้องขอชีวิต
“นั่นก็ขึ้นอยู่กับมูลค่าของสมบัติที่แกมี!”
ฉู่โม่วตอบกลับอย่างไม่แยแส
“นะ… นี่”
หัวหน้าโจรสลัดลังเลเล็กน้อย เมื่อเห็นท่าทางที่เดาอะไรไม่ได้ของชายหนุ่ม ในที่สุดเขาก็เลือกเอาสมบัติทั้งหมดออกมา
ทันใดนั้น กองสมบัติก็ปรากฏขึ้น
ส่วนใหญ่เป็นเพียงระดับทั่วไป อาจมีสมุนไพรวิญญาณแห่งสวรรค์หรือสมบัติระดับสูงเพียงไม่กี่ชิ้นที่มีกลิ่นอายค่อนข้างดี ซึ่งในมุมมองของครึ่งก้าวสู่ขั้นราชันย์เทวะยุทธ์ สมบัติเหล่านี้ถือว
