ดใสดังขึ้นที่ข้างหูของเขา
“สวัสดี คุณเพิ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรกเหรอ?”
หญิงสาวแปลกหน้าสวมชุดกระโปรงกำลังถามเขาอย่างสงสัย เธอดูสดใสไร้เดียงสา เธออมยิ้มพลางมองมาที่ชายหนุ่ม พร้อมกับโน้มตัวมาข้างหน้าเล็กน้อย วางมือไพล่หลังและแนะนำตัวเอง “มารู้จักกันเถอะ ฉันชื่อซูเจาเจา แล้วคุณล่ะ?”
“ฉัน… ฉู่โม่ว”
ชายหนุ่มพึมพำ
วินาทีถัดมา เมื่อเขากลับมารู้สึกตัว สายลมที่อยู่ตรงหน้าก็พลันสงบลง ทั่วทั้งโลกเงียบสงัด
ฉู่โม่วจ้องมองหลุมศพตรงหน้าด้วยสายตาว่างเปล่า
ชายหนุ่มตระหนักได้ว่า… ซูเจาเจาจากเขาไปแล้ว
