นเพื่อแย่งชิงมัน
ทว่าฉู่โม่วกลับส่งมอบมันออกมาแก่เผ่าพันธุ์มนุษย์โดยตรง แม้การกระทำนี้จะน่าชื่นชม แต่เหล่าบรรพชนก็ไม่ต้องการให้ฉู่โม่วมีแนวโน้มการฝึกฝนที่ช้าลงเช่นกัน
ในมุมมองของพวกเขา
สิ่งเดียวสำคัญที่สุดคือการเติบโตอย่างรวดเร็วของฉู่โม่ว!
ต้องไม่ลืมว่า
ด้วยพรสวรรค์ของชายหนุ่มที่จะเติบโตจนกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ในอนาคต เขาจะสามารถทำให้เผ่าพันธุ์มนุษย์แข็งแกร่งขึ้นอย่างแน่นอน ดังนั้นการรับเอาสมบัติสวรรค์และโลกเหล่านี้มา อาจทำให้ความเร็วในการเติบโตของเขาต้องสะดุดลง ซึ่งนี่ไม่ใช่ผลลัพธ์ที่พวกเขาต้องการเห็นแม้แต่น้อย
“พวกท่านไม่ต้องกังวลไป”
“ผมยังเหลือทรัพยากรอีกมากมายสำหรับการฝึกฝนของตัวเอง สมบัติเหล่านี้เป็นเพียงสิ่งที่ไม่จำเป็นเท่านั้น ผมจึงอยากส่งต่อให้ผู้ปลุกพลังรุ่นเยาว์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์เราได้ใช้งานครับ”
เมื่อได้ยินแบบนั้น
บรรพชนต่างก็รู้สึกโล่งใจ
…
หลังออกมาจากห้องโถง
ฉู่โม่วไม่ได้อยากอยู่ต่อที่นี่นาน จึงใช้เรือรบโบราณเดินทางมุ่งหน้ากลับไปยังดาวเคราะห์สีเงิน
ก่อนหน้านี้เขาเดินทางไปยังเขตแดนลับเพื่อสำรวจเป็นเวลาหลายปีและยังปิดด่านฝึกเป็นเวลานาน ทำให้ในตอนนี้เขารู้สึกคิดถึงเฉินซีเวยมาก ดังนั้นเมื่อไม่มีภารกิจอะไรอีกต่อไป เขาจึงตัดสินใจกลับไปหาเธออีกครั้งโดยเร็วที่สุด
ใช้เวลาอีกไม่กี่วัน
เรือรบโบราณจึงได้มาถึงดาวเคราะห์สีเงิน
หลังลงจากยาน ชายหนุ่มจึงบินตรงดิ่งกลับไปที่คฤหาสน์ของตัวเ