บทที่ 790 รางวัลจากผู้เฒ่าพฤกษาเป็นเพียงโชคชะตาที่ดีเท่านั้น
ตั้งแต่ที่ฉู่โม่วเริ่มฝึกฝน ตอนแรกนั้นขั้นของเขายังคงอ่อนแออยู่ มันเป็นเพียงการฝึกฝนทั่วไปเท่านั้น และหลังจากที่ได้รับตำราหอศักดิ์สิทธิ์ทองคำลึกลับ เขาก็นำวิธีนี้มาฝึกฝนเป็นวิธีหลักโดยตลอด
ชายหนุ่มไม่รู้เลยว่าวิธีฝึกแบบนี้อยู่ในระดับไหน
อย่างไรก็ตาม ในเมื่อชายหนุ่มได้รับสมบัติตกทอดมานับชิ้นไม่ถ้วน เขาก็ยังไม่พบสมบัติชิ้นไหนที่จะสามารถเทียบเท่ากับมันได้ ดังนั้นสิ่งที่รู้มีเพียงว่า วิธีการฝึกนี้มีระดับสูงมาก ๆ
และเรื่องจริงที่มองข้ามไม่ได้
นั่นคือกระบวนการฝึกนี้ ทรงพลังอย่างน่าเหลือเชื่อ
มันเป็นเช่นนี้มาตลอด
เหตุผลที่ทำไมฉู่โม่วถึงพัฒนามาได้จนถึงวันนี้ หลัก ๆ ก็เพราะระบบกลืนกิน แต่ในหลาย ๆ ครั้งที่เขาต้องเผชิญหน้ากับความเป็นและความตาย ก็จำเป็นต้องพึ่งพาตนเองที่แข็งแกร่งขึ้นจากตำราหอศักดิ์สิทธิ์ทองคำลึกลับจนสามารถเอาชีวิตรอดมาได้
แต่น่าเสียดาย กระบวนวิธีฝึกนี้สามารถส่งเขามาได้เพียงขั้นเทวะยุทธ์เท่านั้น
และในตอนนี้ที่เขาก้าวขึ้นเป็นเทวะยุทธ์ หนทางไปต่อข้างหน้าจึงกลายเป็นเส้นทางที่มืดมนแทน
มีเพียงสองทางเท่านั้นที่ฉู่โม่วจะสามารถไปต่อได้
นั่นคือ เสาะแสวงหามรดกสืบทอดที่เป็นวิธีเพิ่มพลังต่อไป
กับเปลี่ยนวิธีการฝึกฝนหลัก ๆ
ฉู่โม่วไม่ได้อยากจะเปลี่ยนวิธีฝึกฝนนัก
ความจริงที่ว่าตำราหอศักดิ์สิทธิ์ทองคำลึกลับนั้นทรงพลังมาก ๆ ยังไม่เปลี่
