่ำลงมาเหมือนวันสิ้นโลก และพวกมันทั้งหมดก็ถูกฉู่โม่วสกัดไว้ได้ทั้งสิ้น
เผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่น่ากลัวเช่นนี้ ชายหนุ่มร้องคำรามออกมา และแทนที่เขาจะล่าถอย กลับเลือกที่จะพุ่งเข้าใส่
ร่างกายของเขาถูกห่อหุ้มไว้ด้วยลำแสง พลังที่น่าเกรงขามเพิ่มขึ้นสูงราวกับมันจะปกคลุมโลกนี้ไว้ พลังศักดิ์สิทธิ์แผ่ซ่านออกมาไม่มีที่สิ้นสุด และพลังเหล่านี้ก็พุ่งเข้าใส่เมฆสีดำราวกับสวรรค์ที่กำลังจะเข้าแทรกแซงความชั่วร้าย
จากนั้น
เขาปล่อยหมัดออกไป
รอยหมัดที่น่าสะพรึงกลัวนั้นรุนแรงราวกับจะทำลายโลกได้ และสิ่งนี้เข้าปะทะเข้ากับสายฟ้าของพระเจ้าที่โหมกระหน่ำลงมา
และนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น ฉู่โม่วยังคงระดมโจมตี การโจมตีด้วยหมัดที่รุนแรงอย่างต่อเนื่องทำให้เมฆดำบนฟากฟ้าเริ่มเกิดความเสียหาย รอยหมัดมากมายถูกสร้างไว้บนเมฆเหล่านั้น ไม่ว่าสายฟ้าฟาดที่ผ่าลงมาจะรุนแรงหรือเกรี้ยวกราดขนาดไหน และไม่ว่ามันจะมีจำนวนมากขนาดไหน มันก็ไม่สามารถทำอะไรชายหนุ่มได้เลย หลังจากที่เขาประมือด้วยและหยุดไปพักหนึ่ง ท้ายสุดเมฆดำก็เริ่มสลายไปจนเกือบหมด
“สู้กับอสนีบาตแห่งสวรรค์ได้ นี่มันอะไรกันน่ะ?”
ผู้เฒ่าพฤกษาแสดงความพึงพอใจออกมาจากแววตา เขาพูดด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน “เจ้าหนูฉีอวิ๋น ลูกหลานเผ่าพันธุ์มนุษย์ผู้นี้ คือมังกรกลับชาติมาเกิดแน่ ๆ!”
มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นเองก็พยักหน้าเห็นด้วย
เขาพูดขึ้นทันที “ความสามารถและความกล้าหาญนี้นับว่าน่ากลัว
