มหาเทวะยุทธ์ได้
มันจึงเป็นเรื่องปกติที่จะไม่สามารถเอ้อระเหยได้อีกต่อไป!
…
สิบวันต่อมา
ฉู่โม่วนั่งขัดสมาธิอยู่ในห้องเงียบสงบ ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงที่ส่งผ่านมา เมื่อลืมตาขึ้น เขาก็รีบลุกและเดินออกจากห้องไป
“มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋น?”
ที่หน้าประตู ชายวัยกลางคนที่มีท่าทีขึงขังคนหนึ่งได้ปรากฏตัวขึ้น
น่าประหลาดใจไม่น้อยที่อีกฝ่ายเป็นมหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋น
“ฉู่โม่ว!”
มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นยิ้มน้อย ๆ แล้วพูด “ครั้งนี้ที่คุณเลื่อนขั้นเป็นเทวะยุทธ์ได้ เผ่าพันธุ์มนุษย์ของพวกเราได้ตระหนักถึงความสำคัญของสิ่งนี้เป็นอย่างมาก และเลือกที่จะเปิดสถานที่แห่งนี้ และมันจะช่วยคุณให้เลื่อนขั้นพลังสำเร็จ”
“แต่ตอนนี้พวกเขากำลังยุ่งอยู่กับเรื่องอื่นอยู่ จะมีก็แต่ที่นั่งที่ยังว่าง ดังนั้นฉันจะอาสาพาคุณไปที่นั่นเอง”
เขาพูดด้วยรอยยิ้ม
“มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นลำบากแย่เลยนะครับ” ฉู่โม่วรีบโค้งทำความเคารพแล้วพูดตอบ
“อย่าเกรงใจฉันเลย” มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นพยักหน้าเบา ๆ แล้วพูดต่อ “ตามมาเถอะ”
พูดเช่นนั้นแล้ว
เจ้าตัวก็ยื่นมือออกไป ฝ่าทลายมิติด้านหน้าจนมันเกิดเป็นช่องว่างขึ้นมา แล้วจึงเดินเข้าไปด้านใน
เห็นแบบนั้น ฉู่โม่วก็รีบเดินตามไปติด ๆ
ด้วยความรู้สึกเหมือนรอบ ๆ ตัวมันหมุนเวียนอย่างรวดเร็ว ยามที่ชายหนุ่มลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็พบว่าตนเองมาอยู่ในสถานที่แปลกประหลาดเสียแล้ว
ที่แห่งนี้ให้บรรยากาศเหมือนป่า มีภูเขาโบราณมากมายปรา
