ฉู่โม่วพลันนึกขึ้นได้
ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าอาวุธศักดิ์สิทธิ์ชิ้นนี้อยู่ในระดับไหน
ในขณะเดียวกัน
เขาก็เข้าใจถึงข้อผิดพลาดที่ทั้งฉู่โม่วและเผ่าพันธุ์มนุษย์เรียกสมบัติเหล่านี้ว่า ‘สมบัตินิรันดร์’ มาอย่างยาวนาน
สมบัติทั่วไปนั้นไม่ใช่สมบัติหายาก
มีเพียงแค่สมบัติที่มีจิตวิญญาณเท่านั้นที่จะเรียกได้ว่าสมบัติของจริงที่ถูกส่งต่อมารุ่นสู่รุ่น
สมบัติอย่างกระบี่ดาราทมิฬของชายหนุ่มนั้นอยู่ในระดับนี้
กระจกชำระล้างและกระบี่พิสุทธิ์ผ่าสวรรค์เองก็อยู่ในระดับยุทธภัณฑ์มายาขั้นสมบูรณ์ด้วยเช่นกัน ในหมู่สมบัติเหล่านี้ กระจกชำระล้างนั้นถือว่าเป็นสมบัติที่หายากทีเดียว แต่หากเปรียบเทียบกับกระบี่ฉิงอิงแล้ว มันก็แตกต่างกันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ระฆังจักรพรรดิบูรพาของฉู่โม่วไม่ได้ถือเป็นสมบัติจำพวกนี้
แต่ตามการคาดการณ์ของฉู่โม่ว ระฆังจักรพรรดิบูรพานั้นควรจะอยู่เหนือกว่ายุทธภัณฑ์มายาระดับสมบูรณ์ อย่างน้อยที่สุด ในสายตาของฉู่โม่ว กระบี่ฉิงอิงและกระบี่พิสุทธิ์ผ่าสวรรค์นั้นไม่สามารถเทียบเคียงระฆังจักรพรรดิบูรพาได้แม้แต่น้อย
“น่าเสียดาย…”
“กระบี่ฉิงอิงนี่เสียหายนิดหน่อย พลังของมันเลยลดลงไปด้วย!”
“โชคยังดีที่แก่นพลังยังไม่เสียหาย แค่บ่มเพาะให้ดีจนกลับไปสู่สภาพเดิมก็พอ… สมบัติแบบนี้จะเอาไปให้เป็นสิ่งคุ้มครองซีเวยก็ได้”
ฉู่โม่วคิดกับตัวเอง
…
ตูม!
ตูม!
ตูม!
เมื่อฉู่โม่วกำลังจะก้าวเดินต่อไป ลูกแก้วแสงสามลูกก็ปรากฏข
