ทั้งหมดกำลังซ่อนตัวอยู่ในความมืดและไม่กระทำการโจมตีก่อน เพื่อรอตัดสินใจอีกครั้งในภายหลัง
ด้วยสถานการณ์เช่นนี้
สมาชิกในเผ่าที่จำศีลอยู่ทั้งหมดจึงถูกปลุกให้ตื่นขึ้น จากนั้นจึงอพยพออกไปทีละตัว มุ่งหน้าสู่ส่วนที่ลึกของม่านหมอก
…
ฉู่โม่วไม่รู้เลยว่าขณะนี้กำลังเกิดอะไรขึ้นในดินแดนที่ปกคลุมไปด้วยหมอกทมิฬ
ตอนนี้เขาเพียงมุ่งหน้ามายังทิศทางนี้ตามความทรงจำ
ระยะห่างระหว่างทั้งสองฟากฝั่งนั้นไกลมาก แม้ว่าชายหนุ่มจะใช้ชั่วลัดนิ้วมือก็ยังต้องใช้เวลาอีกสักพัก
ยิ่งไปกว่านั้น ในระหว่างทางฉู่โม่วยังเห็นสมบัติล้ำค่าที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ จึงแวะพักเพื่อเก็บเกี่ยวมัน
จากนั้นจึงออกเดินทางต่อตามเส้นทางในความทรงจำ จนกระทั่งมาถึงบริเวณรอบนอกของดินแดนที่ปกคลุมไปด้วยหมอกทมิฬ
เวลาผ่านไปอีกหลายวันแล้ว ฉู่โม่วก็มาถึงยังบริเวณด้านหน้าของหุบเขาอันกว้างใหญ่ที่ทอดยาวออกไปไกล
“ตามความทรงจำในหัวนั้น หลังจากผ่านหุบเขาขนาดใหญ่นี้ไป แล้วมุ่งตรงไปอีกราวหมื่นกิโลเมตร ฉันก็จะสามารถพบดินแดนที่ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกทมิฬ!”
เขามองไปรอบ ๆ พร้อมกับบ่นพึมพำ
และเป็นไปตามคาด เขาเริ่มพบร่องรอยของเท้าขนาดใหญ่บริเวณใกล้ ๆ หุบเขา ซึ่งพิจารณาจากความลึกและขนาดของรอยเท้าดูแล้วจึงเริ่มมั่นใจว่ามาถูกทาง
ในดินแดนแห่งหมอกทมิฬยังมีสัตว์อสูรเทพโบราณจำนวนมากอาศัยอยู่ แม้กระทั่งตัวตนที่แข็งแกร่งกว่ากู่ม่อที่ถูกเขาฆ่าไป
แค่เพียงกู่ม่อก็ทำให้ฉู่โม่วต
