วามเงียบงันของที่นี่รุนแรงกว่า
แม้แต่พลังแห่งกาลเวลาก็ไม่สามารถขยายออกไปรับรู้ได้อย่างทั่วถึง โดยเมื่อมันไปปะทะกับหมอกทมิฬที่เกิดจากความเงียบงัน มันก็เกิดการต่อต้านทันที
มันดูแตกต่างอยู่บ้าง
“เพียงแต่…”
“ทำไมฉันถึงรู้สึกว่ากำลังมีคนสอดแนมฉันอยู่ตลอดเวลา”
ฉู่โม่วขมวดคิ้ว
ตั้งแต่วินาทีที่เหยียบย่างสู่ภายในของพื้นที่หมอกทมิฬ ชายหนุ่มก็รู้สึกว่ากำลังถูกจับตาจากตัวตนลึกลับบางอย่างในทุก ๆ การเคลื่อนไหว
เขาเพียงรับรู้ได้ผ่านจิตสัมผัสของพรสวรรค์ห้วงเวลาและห้วงมิติ แต่ไม่สามารถระบุแหล่งที่มาของอีกฝ่ายได้เลย
เมื่อคิดได้แบบนั้น
ฉู่โม่วจึงรีบหยิบคันฉ่องชำระใจออกมาและฉายแสงชะล้างใส่ตัวเองทันที เพื่อลบเลือนความสกปรกและฝุ่นละอองออกไป
แต่หลังจากกระทำทั้งหมดนี้แล้ว ความรู้สึกของการถูกจับจ้องก็ยังไม่หายไปเสียที
‘ความรู้สึกเช่นนี้ มันเป็นเรื่องปกติงั้นเหรอ?’
ฉู่โม่วครุ่นคิดกับตัวเอง
แต่เขาก็ละทิ้งความคิดนั้นไปอย่างรวดเร็ว
เป็นไปได้ว่าการสอดแนมระดับนี้จะต้องไม่ใช่จากตัวตนธรรมดาอย่างแน่นอน
ต้องเป็นสิ่งมีชีวิตที่สามารถสอดแนมอยู่ในความมืด และ…หากการคาดเดาของฉู่โม่วถูกต้อง มันควรจะเป็นหนึ่งในสมาชิกของสัตว์อสูรเทพโบราณ!
ต้องไม่ลืมว่า
ตามความทรงจำของกู่ม่อ
ยังมีสมาชิกอีกมากมายของเผ่ามันอาศัยอยู่ในหมอกทมิฬ
แต่สำหรับเขาที่อยู่ที่นี่มาสักพัก กลับยังไม่สามารถสัมผัสได้ถึงสมาชิกของสัตว์อสูรเทพโบราณเลย ราวกับไม่มี
