บทที่ 765 ตำนานจบลง และตัวละครในตำนานกลายเป็นจริง!
ท่ามกลางวิหารอันโอ่อ่าสูงตระหง่านหาใดเปรียบ
ชายชราคนหนึ่งยังคงฉีกทึ้งคัมภีร์ทั้งหมด โดยเปลี่ยนเศษเล็กเศษน้อยกลายเป็นจุดแสงกระจายไปในอากาศและล่องลอยไปในยามค่ำคืน
พร้อมกับน้ำตาที่ไหลนองอาบหน้า แต่ชายชรายังคงสวดพึมพำอะไรบางอย่าง
เมื่อใดก็ตามที่หน้าคัมภีร์ถูกเปิด จะมีเสียงแผ่วเบาสะท้อนขึ้น ราวกับมีชายฉกรรจ์กำลังท่องเนื้อหาภายในนั้น ซึ่งจะสัมผัสได้ถึงความสง่างามและความเก่าแก่
เมื่อเห็นการกระทำนี้
ชายหนุ่มจึงตระหนักได้ถึงสิ่งที่ถูกบันทึกไว้ในคัมภีร์เหล่านั้น ว่ามันจะต้องเป็นกระบวนท่าฝึกที่ทรงพลังอย่างยิ่งแน่นอน ซึ่งในมุมมองของฉู่โม่ว แม้แต่กระบวนท่าระดับโชคลาภก็ยังไม่สามารถเทียบได้
ฉากดังกล่าว ถ้ามีผู้อื่นมาเห็นเข้าก็คงตกใจแบบเดียวกันกับฉู่โม่ว
และไม่ใช่เพียงเพราะการกระทำเหล่านี้
แต่เป็นเพราะคำสองคำที่ปรากฏบนหน้าคัมภีร์ที่ชายชราได้ฉีกทิ้งไปเช่นกัน
“ผนึกเทพเจ้า…”
“เป็นไปได้ไหมว่า…”
จู่ ๆ สีหน้าของฉู่โม่วก็เปลี่ยนไป และปรากฏความคิดหนึ่งขึ้นในใจ
แต่เขาไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ และเพียงจ้องไปยังชายชราอย่างไม่เชื่อสายตา
เขาเห็นว่าหน้าคัมภีร์มากมายถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ กลายเป็นจุดแสงและสลายไป ซึ่งในกองคัมภีร์แต่ละเล่มนั้นล้วนทรงพลังอย่างมาก มันเต็มไปด้วยบทกลอนและท่วงทำนองวิถีที่ไม่สามารถอธิบายได้
อย่างไม่มีใครสงสัย คัมภีร์เหล่านั้นจะต้องทรงพลังอย่างยิ่ง
