ิญญาณซึ่งมีรูปร่างหน้าตาแตกต่างกันไป แต่ทั้งหมดกำลังทอแสงประกายเจิดจ้า กระจายกลิ่นอายพลังห้วงเวลาอันแข็งแกร่งออกมา จึงทำให้ชายหนุ่มประทับใจไม่น้อย
“เริ่มเลย!”
ฉู่โม่วหยิบหินแห่งกาลเวลาก้อนหนึ่งขึ้นมาและดูดซับมันโดยไม่รอช้า
ครืน!
เพียงชั่วพริบตา พลังจำนวนมากได้หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกาย มันไหลมาตามแขนขาราวกับคลื่นยักษ์ และเปลี่ยนแปลงร่างกายของเขาอย่างช้า ๆ
แคร่ก!
หลายชั่วโมงถัดมา สมบัติห้วงเวลาก็แตกเป็นผุยผงและหลุดออกจากมือของเขา
ฉู่โม่วลืมตาขึ้น จากนั้นหยิบสมบัติห้วงเวลาก้อนที่สองขึ้นมาดูดซับต่อไป
เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า
พริบตาก็ผ่านไปหลายวัน
สิบวันต่อมา
ภายในถ้ำจู่ ๆ ก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันยิ่งใหญ่ที่ปะทุอย่างรุนแรงออกมาจากร่างของชายหนุ่ม เป็นกลิ่นอายที่เข้มข้นและบ้าคลั่งถึงขีดสุด
ช่วงเวลานี้
หากมีใครอยู่ที่นี่และมองมายังฉู่โม่วที่กำลังนั่งเข้าฌานอยู่ในขณะนี้ พวกเขาจะต้องรู้สึกตกตะลึงอย่างแน่นอน ซึ่งเขามองดูเหมือนจะไม่มีตัวตนอยู่ในห้วงเวลาและมิตินี้ แต่ให้ความรู้สึกราวกับข้ามผ่านมาจากยุคโบราณอันไกลโพ้น
เห็นชัดว่าเขากำลังนั่งอยู่ตรงหน้า แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ห่างไกลมาก
ราวกับมีความห่างของช่วงเวลา!
เขาหลุดพ้นจากห้วงเวลาในปัจจุบัน แต่ก็ดูเหมือนยังอยู่ในปัจจุบันเช่นกัน พลังห้วงเวลารอบตัวเขากระเพื่อมและเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา เป็นสภาวะที่ให้ความรู้สึกแปลกประหลาด แต่ก็น่าพรั่นพรึ
