เถ้าถ่าน เหลือไว้เพียงกลุ่มแสงเท่านั้น
ขณะที่กลุ่มแสงนี้ปรากฏขึ้น
ฉู่โม่วก็รู้สึกถึงการเคลื่อนไหวแปลก ๆ มาจากหอคอยกาลเวลาในร่างกาย ซึ่งเขารู้สึกโหยหา
เห็นได้ชัดว่า สิ่งที่อยู่ในกลุ่มแสงนี้คือกุญแจดอกสุดท้ายของหอคอยกาลเวลา
“กลืนกิน!”
ฉู่โม่วรับดวงแสงมาไว้ในมือของเขา จากนั้นปล่อยหอคอยกาลเวลาออกมาและเริ่มกลืนกิน
ใช้เวลาไม่นาน
[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับสิทธิ์โดยสมบูรณ์ของหอคอยกาลเวลา และกลายเป็นเจ้าของแต่เพียงผู้เดียว!]
“สวัสดี นายท่านที่เคารพ จิตวิญญาณหอคอยกาลเวลาพร้อมรับใช้ท่านแล้ว”
เสียงเตือนดังขึ้นทันที
ช่วงเวลาต่อมา ฉู่โม่วก็รู้สึกได้ว่าเขามีสายสัมพันธ์บางอย่างกับหอคอยกาลเวลาแห่งนี้ และทั้งหอคอยก็อยู่ภายใต้การควบคุมของเขา
ในเวลาเดียวกัน ชายหนุ่มยังรู้ถึงความสามารถมากมายที่มีอยู่ในหอคอยกาลเวลานี้ เช่นเดียวกับสมบัติล้ำค่าที่เก็บไว้
หอคอยนี้มีผลในการปราบปรามและมีพลังห้วงเวลาอันยิ่งใหญ่ ซึ่งเพียงพอแล้วที่จะทำให้ผู้ปลุกพลังจมอยู่ในแม่น้ำกาลเวลาจนไม่สามารถปลดปล่อยตัวเองออกมาได้
นอกจากนี้ยังสามารถใช้วิธีการเช่นพายุกาลเวลาและลดอายุขัยได้ตามต้องการอีกด้วย
ไม่พอ ยังมีพื้นที่ฝึกฝนในหอคอยซึ่งเพียงพอสำหรับผู้ปลุกพลังจำนวนนับไม่ถ้วนที่จะเข้าไปในนั้น โดยสามารถเปิดใช้งานพลังเร่งเวลาได้มากถึง 50 เท่า ซึ่งเทียบเท่ากับการให้ผู้ปลุกพลังทุกคนที่เข้ามาในหอคอยนี้ได้รับผลกระทบที่เทียบได้กับพรสวรรค์ห้วงเว
