บทที่ 760 ใช้ทุกวิถีทางเพื่อฆ่าสัตว์อสูร!
‘ตัด!’
ฉู่โม่วยังคงใช้กระบี่ดาราทมิฬฟาดฟันไปที่สัตว์อสูร
ทว่า… ผลลัพธ์ก็ยังคงเหมือนเดิม ไม่ว่าเขาจะโจมตีด้วยวิธีใด มันก็ยากที่จะสร้างความเสียหายได้ มากสุดเขาทำได้แค่กรีดบาดแผลที่ไม่ลึกไม่ตื้นบนร่างกายของมัน แต่มันก็หายไปอย่างรวดเร็ว
ในทางกลับกัน พลังของสัตว์อสูรตัวนี้น่ากลัวอย่างยิ่ง เมื่อใดก็ตามที่มันโจมตีฉู่โม่ว การโจมตีอันทรงพลังของมันก็เพียงพอที่จะระเบิดความว่างเปล่า หากมันไม่ได้อยู่ในพื้นดินที่มั่นคง มันอาจทำลายกาแล็กซีหลายแห่งทิ้งด้วยหมัดเดียว
ภายใต้พลังเช่นนี้ ฉู่โม่วไม่กล้าฝืนเข้าปะทะ
หากโดนโจมตีเข้า ถึงไม่ตายเขาก็คงบาดเจ็บสาหัส!
เวลานี้ชายหนุ่มตกเป็นฝ่ายตั้งรับ
“จะอยู่แบบนี้ต่อไปไม่ได้ ไม่อย่างนั้นการฆ่ามันจะยิ่งยาก!’
เขาพึมพำพลางขมวดคิ้ว คิดหาวิธีที่จะเปลี่ยนสถานการณ์
แม้ว่าชายหนุ่มในขณะนี้จะไม่มีใครทำอะไรใครได้ แต่ฉู่โม่วต้องการจะฆ่ามันและเอากุญแจมา ถ้ายังยื้อกันอยู่อย่างนี้ มันย่อมไม่เป็นผลดีสำหรับเขา
ตูมมม!
ขณะที่บุตรแห่งโชคชะตากำลังคิดอย่างหนัก ทันใดนั้นสัตว์อสูรก็คำราม ที่คิ้วเปิดช่องว่างออก จากนั้นแสงศักดิ์สิทธิ์ที่น่าสะพรึงกลัวก็พุ่งตรงมาที่ชายหนุ่ม!
กลิ่นอายของพลังแสงนี้ดูราวกับสามารถทะลุผ่านท้องฟ้า
ทันทีที่ลำแสงปรากฏขึ้น ฉู่โม่วก็สัมผัสได้ถึงอันตราย และแทบไม่ต้องคิด เขารีบเทเลพอร์ตทันใด
ชั่วขณะที่เขาเทเลพอร์ตออกไป ภาพติดต
