บทที่ 758 เผ่าพันธุ์มนุษย์ขอความช่วยเหลือ กับ สัตว์อสูรที่กลืนกินวิหาร!
พวกเขาทั้งสามตกใจมาก สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและหวาดกลัว
ในเวลานี้เอง สัตว์อสูรขนาดใหญ่ก็มองเห็นร่างของพวกเขาเช่นกัน ทันใดนั้น ผู้ปลุกพลังทั้งสามก็รู้สึกว่าหนังศีรษะชาวาบ และความเย็นยะเยือกที่อธิบายไม่ได้พลันพุ่งเข้าสู่หัวใจของพวกเขาจนแข็งทื่อไปทั้งตัว การไหลเวียนของอณูแห่งชีวิตและพลังปราณติดขัด
“ไม่!”
“หนีเร็ว!”
“สัตว์อสูรตัวนี้น่ากลัวเกินไป มันไม่ใช่สิ่งที่เราจะต่อกรด้วยได้!”
ทั้งสามคนไม่ลังเลเลย ต่างคิดหนีไป
พวกเขาระงับความกลัวในใจ แต่ละคนกัดปลายลิ้นของตน พ่นเลือดออกมาเต็มปาก เปิดใช้กระบวนท่าลับ โดยต้องการที่จะหลบหนี
ทว่า…
ตูม!
เพียงมันสะบัดแขนราวกับภูเขาศักดิ์สิทธิ์สยบโลก ความว่างเปล่าก็แตกเป็นเสี่ยง ๆ คล้ายแก้วใส ในขณะที่พลังอณูแห่งชีวิตมหาศาลก็พุ่งออกมา
แม้ว่าผู้ปลุกพลังเผ่าไหมสวรรค์ทั้งสามจะพอใจกับความเร็วในการตอบสนองของตน แต่ความเร็วของแขนสัตว์อสูรตัวนั้นเร็วมากจนเกือบจะมาถึงพวกเขาในพริบตา
มีเพียงเสียง ‘กร๊อบ’ และร่างกายของพวกเขาระเบิดออกคาที่ จนปล่อยหมอกเลือดออกมา
วิญญาณของทั้งสามโผล่ออกมาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก พวกเขาต้องการที่จะหลบหนี
แต่เมื่อสัตว์อสูรเปิดปากออก แรงดูดมหาศาลก็กระจายออกไป และปฐมวิญญาณของทั้งสามก็ถูกกลืนหายไปทันที …ถูกทำลายล้างโดยไม่มีแม้แต่เสียงกรีดร้อง
หลังจากกินปฐมวิญญาณทั้งสามไป
