เรื่อย ๆ ราวกับว่ามีบางอย่างกำลังไล่ตามพวกเขา ซึ่งทำให้ฉู่โม่วรู้สึกกังวล เพราะกลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับพวกเขา
โชคดี
แม้ว่าตำแหน่งที่เรียกเขาจะเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา แต่พวกเขายังคงตอบสนอง ซึ่งทำให้ฉู่โม่วรู้สึกสบายใจขึ้น
อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา
ผู้ดูแลหอสัจธรรมชั้นในอยู่ไม่ไกลจากที่ที่ผู้ปลุกพลังเผ่าพันธุ์มนุษย์อยู่แล้ว
แต่ในเวลานี้เอง
จู่ ๆ เขาก็สัมผัสถึงบางสิ่งได้อย่างแผ่วเบา จึงหยุดยืนกับที่
ตูม! ตูม! ตูม!
เสียงแผ่วเบาดังแว่วมาจากสถานที่ไกลแสนไกล
ฉู่โม่วรู้สึกได้ว่าโลกทั้งใบสั่นสะเทือน ราวกับว่ามีบางสิ่งกำลังกระทืบอยู่บนพื้นโลกอย่างต่อเนื่อง
“นี่คือ…”
ชายหนุ่มตกตะลึง
เขาจดจ้องไปยังทิศทางของเสียงโดยไม่รู้ตัว นั่นคือที่ที่เผ่าพันธุ์มนุษย์อยู่!
‘ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเจอปัญหาที่ไม่สามารถจัดการได้!’
‘ต้องเร่งความเร็วแล้ว!’
หัวใจของฉู่โม่วบีบรัดแน่น เขาเร่งรุดไปยังสถานที่ที่เผ่าพันธุ์มนุษย์อยู่อย่างรวดเร็วกว่าเดิม
พอเข้าไปใกล้ ๆ เสียงนั้นก็ดังขึ้นเรื่อย ๆ
ในที่สุด
เมื่อฉู่โม่วก้าวไปข้างหน้าอีกก้าว เขาก็เห็นการดำรงอยู่ที่สูงใหญ่อย่างหาที่เปรียบไม่ได้จากระยะไกล มันยืนตระหง่านเหมือนภูเขาที่บดบังโลก และมีกลิ่นอายอันยิ่งใหญ่แผ่ออกมา โดยกลิ่นอายของมันทรงพลังมากจนเรียกได้ว่าน่ากลัวถึงขีดสุด
และสิ่งที่ทำให้ฉู่โม่วตกใจยิ่งกว่านั้น
การดำรงอยู่ดุจภูเขาถล่มโลกที่เคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
โดยทุกคร
