่วเท่านั้นที่ปรากฏต่อสายตา
ผู้ปลุกพลังจากทุกเผ่าพันธุ์เข้าใจอย่างถ่องแท้
สิทธิ์การควบคุมของหอคอยนี้ตกอยู่ในเงื้อมมือผู้ดูแลหอสัจธรรมชั้นใน
“คุณฉู่!”
“คารวะคุณฉู่!”
“ขอแสดงความยินดีกับคุณฉู่ที่ประสบความสำเร็จในการไต่ขึ้นไปบนยอดและควบคุมหอคอยแห่งนี้!”
ผู้ปลุกพลังจากทุกเผ่าพันธุ์มีความรู้สึกผสมปนเปอยู่ในใจ แต่เมื่อเผชิญหน้ากับฉู่โม่วในขณะนี้ พวกเขาต่างไม่กล้าแสดงความอาฆาตมาดร้ายใด ๆ กลับกัน พวกเขาต่างก้าวไปข้างหน้าเพื่อแสดงความยินดี
บนใบหน้าพวกเขามีรอยยิ้ม แต่หัวใจกลับขมขื่นมาก
ฉู่โม่วรู้ว่าพวกเขากำลังคิดอะไรอยู่ แต่ไม่สนใจ เขาเพียงแค่ยิ้มและทักทายชั่วครู่ จากนั้นก็มายังสถานที่ที่ผู้ปลุกพลังเผ่าพันธุ์มนุษย์อยู่และพาพวกเขาออกไป
…
“ยินดีด้วย คุณฉู่!”
“คุณได้ควบคุมหอคอยนี้แล้ว!”
“สุดยอด!”
ระหว่างทาง ผู้ปลุกพลังมนุษย์หลายคนพูดอย่างมีความสุข
ฉู่โม่วยิ้มแล้วพูดว่า “แม้ว่าจะได้หอคอยนี้มาแล้ว แต่ถ้าเราต้องการนำมันออกจากเขตแดนลับนี้ เรายังต้องหากุญแจอีกดอกหนึ่ง… เดี๋ยวฉันจะหากุญแจนี้ต่อ พวกนายไปสำรวจด้วยกัน ถ้าเจอปัญหาที่แก้ไม่ได้ก็ส่งข้อความมาหาฉัน!”
“ครับ!”
ทุกคนพยักหน้ารับ
ชายหนุ่มเตือนอีกครั้ง จากนั้นก็เกลี้ยกล่อมพวกเขาให้จากกันไป
เมื่อมองดูฝูงชนจากไป ฉู่โม่วอดที่จะถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอกไม่ได้ ก่อนมองเข้าไปข้างในตัวเองทันที เขาเห็นหอคอยเล็ก ๆ หมุนตัวอยู่รอบตันเถียน เปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์ท
