เวลาตรงหน้าฉู่โม่วนั้นมีขนาดใหญ่เท่ากับกำปั้น!
มูลค่าของมันมากกว่าทองคำกาลเวลาชิ้นนั้นถึงหลายเท่า!
หากข่าวนี้แพร่กระจายออกไป ผู้ปลุกพลังมากมายก็จะต้องเสียสติอย่างแน่นอน ในตอนนั้น นอกจากทั่วทั้งเผ่าพันธุ์มนุษย์แล้ว แม้แต่กลุ่มดาวกันย์ก็คงจะพังทลายลงในทันที
“ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะเจอสมบัติแบบนี้ที่นี่!”
“จะให้เรื่องนี้หลุดออกไปไม่ได้!”
“ไม่งั้น… ทั้งเผ่าพันธุ์มนุษย์คงจบเห่แน่!”
ฉู่โม่วพึมพำพลางสูดหายใจลึกด้วยสีหน้าจริงจัง
ทองคำกาลเวลามีกลิ่นอายความเก่าแก่นานนับศตวรรษ
หากเก็บมันเอาไว้ในถุงเก็บของหรือสถานที่เปิด รัศมีของมันก็จะยังอบอวลอยู่ ฉู่โม่วจึงเก็บมันเข้าไปในโลกบนฝ่ามือและฝังเอาไว้ในตำแหน่งที่ลึกที่สุดทันที
ด้วยวิธีนี้ เขาก็ไม่จำเป็นต้องกังวลว่าจะมีใครค้นพบมัน
หลังจากที่พัฒนากฎเกณฑ์มายาแห่งห้วงเวลาจนสมบูรณ์ หรือกระทั่งก้าวเข้าสู่ระดับกฎเกณฑ์ เขาก็สามารถนำมันออกมาใช้ได้ ไม่ว่าจะเพื่อดูดซับแก่นพลังงานหรือใช้มันบ่มเพาะสมบัติก็ตาม
หลังจากที่จัดการกับทองคำกาลเวลาเรียบร้อย ฉู่โม่วก็หันไปสนใจศิลาโชคชะตาบ้าง
เขาเก็บมันมาและลอยกลับขึ้นไปยังผิวน้ำ
ระหว่างช่วงเวลานี้ สิ่งมีชีวิตในน้ำจำนวนหนึ่งบุกเข้ามาโจมตีเป็นครั้งคราว แต่พวกมันก็ถูกฉู่โม่วสังหารจนหมด
หลังจากที่ขึ้นมาถึงพื้นดิน ชายหนุ่มก็หาที่ปลอดภัย เปิดถ้ำขึ้น และนั่งขัดสมาธิลง
“ดูดซับ!”
ฉู่โม่วเริ่มดูดซับพวกมันทันทีโดยไม่ลังเล
ศิลาโชคช
