ับกฎเกณฑ์จะแตกต่างกันเพียงแค่คำเดียว แต่มันก็เป็นช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างทั้งสอง
มันแสดงให้เห็นถึงความเข้าใจในวิถีแห่งเต๋าของผู้ปลุกพลัง
กฎเกณฑ์คือเต๋าที่แท้จริง
ส่วนกฎเกณฑ์มายานั้นสามารถอธิบายได้ทุกสิ่ง
“ตามหาต่อ!”
“เขตแดนลับนี้ไม่มีจำกัดเวลา ไม่ว่าจะใช้เวลาเท่าไหร่ก็ต้องตามหาศิลาโชคชะตามาให้ได้!”
“อีกอย่าง สมบัติห้วงเวลาก็พลาดไม่ได้เหมือนกัน!”
“การมาเขตแดนลับครั้งนี้ นอกจากจะพัฒนาพรสวรรค์ห้วงเวลาของฉันแล้ว ยังทำให้ระดับกฎเกณฑ์มายาสมบูรณ์และเข้าสู่ระดับกฎเกณฑ์ด้วย!”
ฉู่โม่วตัดสินใจ
หลังจากที่ค่อย ๆ รวบรวมสติ ชายหนุ่มก็ลุกขึ้นยืนตรง
แล้วเขาก็ปล่อยเจ้านกซื่อบื้อออกมาเพื่อให้มันตามหาสิ่งแปลกประหลาดบนเขตแดนนี้ต่อไป
ในวันนี้…
เขาทะเยอทะยานที่จะพัฒนาพรสวรรค์ห้วงเวลายิ่งกว่าวันไหน ๆ!
ด้วยการนำทางของอาไต๋
ไม่กี่วันต่อมา ฉู่โม่วก็ค้นพบการสรรสร้างของอารยธรรมและสมบัติห้วงเวลาจำนวนหนึ่ง
แต่ท้ายที่สุด…
คุณภาพของสมบัติเหล่านี้นั้นไม่ได้สูงมาก และบางส่วนก็ไม่เป็นประโยชน์กับเขาแม้แต่น้อย ฉู่โม่วจึงเก็บพวกมันเข้าไปในโลกบนฝ่ามือโดยตั้งใจจะมอบพวกมันให้กับเฉินซีเวย และส่วนที่เป็นประโยชน์ก็จะถูกเขาดูดซับเข้าไปเอง
แต่ผลการสำรวจก็ไม่ได้สูงมากนัก
กฎเกณฑ์มายาแห่งห้วงเวลาพัฒนาไปถึงแค่ 40% เท่านั้น!
ในวันนี้
ฉู่โม่วเดินทางมาที่ทะเลสาบแห่งหนึ่ง
แม้จะเรียกว่าทะเลสาบ แต่มันก็มีขนาดกว้างใหญ่ไพศาลราวกับมหาสมุทร
ไ
