ยังผลึกแก้วในก้อนหิน
ตอนที่ต่อสู้กับอสรพิษยักษ์ มันทำให้ทั่วทั้งเทือกเขาได้รับความเสียหาย และก้อนหินทั้งหมดถูกทำลาย แต่หินผลึกนี้กลับไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน มันยังคงปลดปล่อยพลังแห่งกาลเวลาอันแข็งแกร่งออกมา
เขาเดินเข้าไปและหยิบหินผลึกขึ้นมา แล้วจึงสัมผัสได้ถึงรัศมีแห่งกาลเวลาอันทรงพลังได้ในทันที มันแข็งแกร่งเสียจนปกคลุมทั่วทั้งร่างกายของเขา
“พลังห้วงเวลาแข็งแกร่งอะไรขนาดนี้!”
ฉู่โม่วถึงกับประหลาดใจ
แก่นพลังห้วงเวลาที่บรรจุอยู่ในหินผลึกนี้แข็งแกร่งยิ่งกว่าในตัวอสรพิษยักษ์มาก และนอกจากนั้น ชายหนุ่มยังสัมผัสได้ถึงโชคลาภที่แผ่ซ่านออกมาจากมันจาง ๆ ได้ด้วย
ช่างลึกลับจริง ๆ
เขาพยายามใส่พลังจิตเข้าไปและสัมผัสได้ถึงข้อมูลที่หลั่งไหลเข้ามาในหัวทันที
“ศิลาโชคชะตา!”
นั่นคือชื่อของผลึกแก้วชิ้นนี้
นอกจากนั้นแล้วก็ไม่มีข้อมูลอื่นใดอีก
หลังจากที่คิดดูแล้ว ฉู่โม่วก็ใช้พรสวรรค์ห้วงเวลาเพื่อเตรียมตัวย้อนรอยกลับไปตามกาลเวลาของชายหนุ่มและค้นหาที่มาของศิลาโชคชะตานี้
แล้วเขาก็ได้เห็นภาพที่น่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุด
ในแม่น้ำสายยาวอันเชี่ยวกราก ก้อนหินนับไม่ถ้วนที่ดูเหมือนกับศิลาโชคชะตากระจัดกระจายอยู่ทั่วทั้งก้นแม่น้ำและสะท้อนแสงเปล่งประกาย
และแม่น้ำสายยาวนี้ก็เต็มไปด้วยพลังแห่งกาลเวลามหาศาล ทุกครั้งที่เกิดคลื่นน้ำก็จะมองเห็นประสบการณ์และอดีตของสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วน
“นี่มัน…”
“แม่น้ำกาลเวลา!”
ม่านตาของฉู่โม่วหดต
