ห้วงเวลารอบตัวเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน พวกมันไม่เป็นมิตรอีกต่อไป แต่ก็ไม่ได้โจมตีก่อน
เมื่อมองไปที่ผู้ปลุกพลังของเผ่าพันธุ์อาเหรินที่เชี่ยวชาญพรสวรรค์ห้วงเวลาระดับตะวัน เขาพบว่าอีกฝ่ายไม่ถูกคมกระบี่กาลเวลาโจมตีเช่นกัน
ชายหนุ่มลองลดรากฐานการฝึกฝนลงเหลือระดับราชันย์
ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกได้ว่าพลังห้วงเวลาเหล่านี้เริ่มพลุ่งพล่านอย่างรุนแรง โดยพลังห้วงเวลาที่โจมตีเข้ามาเต็มไปด้วยการกักกร่อน
“อย่างนี้นี่เอง!”
“เหตุผลที่ฉันไม่ได้รับบาดเจ็บก็เพราะฉันเชี่ยวชาญพรสวรรค์ห้วงเวลาระดับเทวะ!”
ฉู่โม่วพลันตระหนักได้ ดวงตาของเขาเป็นประกาย
“หากเชี่ยวชาญพรสวรรค์ห้วงเวลาระดับเทวะ ก็จะสามารถผ่านมันไปได้โดยไม่มีอุปสรรคใด ๆ!”
“การทดสอบนั้น แท้จริงแล้วไม่ใช่อุปสรรคที่กีดกั้นต่อคนนอกที่จะเข้ามา แต่เป็นการทดสอบ… มีเพียงผู้มีความสามารถด้านเวลาระดับเทวะเท่านั้นที่สามารถทำการทดสอบทั้งหมดให้สำเร็จ ซึ่งอาจจะได้รับสมบัติหรือผลประโยชน์บางอย่าง”
ชายหนุ่มพึมพำถึงความเป็นไปได้นี้
ในเวลาต่อมา
เขารีบเดินไปข้างหน้าเตรียมทดสอบต่อโดยเร็วที่สุด
แน่นอนว่าเพื่อไม่ให้ดึงดูดความสนใจ ฉู่โม่วได้ใช้พรสวรรค์ห้วงเวลาในการเสริมเกราะป้องกันคมกระบี่กาลเวลาที่อยู่รอบตัว พลางก้าวไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ
บางครั้ง ผู้ปลุกพลังบางคนจะถูกโจมตีด้วยคมกระบี่กาลเวลา และในไม่ช้าก็มีผู้ปลุกพลังบางคนได้รับบาดเจ็บ!
สำหรับเผ่าพันธุ์มนุษย์ เนื่องจากพรสวรรค์
